106 DIPTERA UIT DEN OOST-INDISCHEN ARCHIPEL. 
van Halmaheira door Bernstein en van Timor, door Wienccke. 
Onder de soorten, tot het geslacht £xoprosopa Macq. behoorende, 
bevond zich weder de bekende E. Tantalus Fabr., en voorts 
E. Satyrus Fabr., die, als veel minder in de collectién voorko- 
mende en tot dusver niet dan onvolledig beschreven, wel ver- 
dient op nieuw beschreven en afgebeeld te worden, en eindelijk 
eene, zoover ik kan nagaan, nog onbeschreven soort. Allen 
hebben vier onderrandcellen en niet drie, zoo als de Europesche 
soorten van dit geslacht. De bovenarm der derde langsader 
namelijk is niet alleen door eene dwarsader van boven met de 
tweede langsader verbonden, maar heeft bovendien onder aan 
zijne tweede buiging nog eene dwarsader , die eene vereeniging 
vormt met den hoofdtak, waardoor eene vierde onderrandeel 
wordt afgesloten. Dit kenmerk gaat gepaard met een kegel- 
vormig vooruitstekend aangezigt; en althans aan de soorten, die 
ik heb leeren kennen, bevindt zich aan den uitersten vleugel- 
wortel een klein, naar voren gerigt haakje. Het zijn meeren- 
deels de grootste en stevigste Anthracinen.; zij vormen in Wie- 
demann’s Aussereuropäische Zweiflügler de eerste afdeeling van 
het geslacht Anthrax en bewonen de tropische gewesten , zoowel 
in de oude als in de nieuwe wereld. Ongetwijfeld zullen zij later 
een afzonderlijk geslacht moeten uitmaken. 
Behalve de bovenbedoelde soorten van Ewoprosopa vond ik van 
het geslacht Anthrax, in meer beperkten zin, nog drie nieuwe 
soorten, en voorts nog eene, die tot het geslacht Comptosia 
Macq. behoort. 
8. Exoprosopa Saryrus Fabr. 
Nigro-fusca; capite testaceo, vertice obscuro; thoracis margine? 
anteriore pleurisque rufo-hirsutis ; abdominis segmento primo albo- 
limbato , segmentis tribus ultimis maculis lateralibus albis ; alis 
nigro-fuscis, in apice et angulo postico dilutioribus. — 3 2.7—9} 
lin: PL 3.759.710. 
Syn. Fabr. Syst. ent. 758. 10. Bibio Satyrus. 
Id. = Mantissa il. 529. 16. » » 
