DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 159 
het abdomen reikend. Prothorax tweemaal breeder dan lang, 
naar voren smaller toeloopend, vrij bol digt bij den achterrand, 
met weinig uilstekende achterhoeken. De voorrand der borst 
aan de onderzijde in twee platen verlengd, die als kragen de 
keel en de inplanting der sprieten kunnen beschutten. Schildje 
langwerpig driehoekig met afgeronde spits, ongeveer zoo lang 
als 2 van het abdomen. Corium der dekschilden zeer scheef 
afgesneden; membraan zoo lang als of iets langer dan het ach- 
terlijf. Pooten middelmatig; tarsen van 5 leedjes, waarvan het 
2° zeer klein. 
Tafel der soorten. 
Kop weinig neergebogen (fig. 54). . . . . . acuminata. 
Kop iets meer neergebogen (fig. 6) . . . . . Klugü. 
Kop sterk neergebogen (fig. 7a) . . . . . . inflexa. 
1. Aelia acuminata L. *. 
Plaat 6. fig. 5 en 5a. 
Linn. S. N. 2. 725, 59. — Fabr. S. Rh. 189, 6. — Panz. 
Fn. Germ. 52. f. 17. — Curt. Brit. Ent. XV. t. 704. — Burm. 
Handb. II. p. 566. n°, 8. — Hahn, W. Ins. I. p. 120. tab. 19. 
f. 65. — Flor, Rh. Livl. I. p. 121 (Pallida Küst.). Misschien 
ook Küster, Ent. Zeit. 1852. p. 594. n°. 4. 
Lengte 8—9 mm. Sterk gestippeld, lederkleurig geel met 
zwarte langsstrepen. Kop weinig neergebogen, op zijde tweemaal 
flaauw gegolfd. Halsschild met zeer stomp haakvormige achter- 
hoeken. Op den kop eene gestippelde fijne gele langsstreep, be: 
1 Küster heeft in de Stettiner Ent. Zeit. voor 1852 eenige soorten van Aelia 
trachten te onderscheiden, waaronder volgens hem 3 nieuwe. Ofschoon Flor (2. 2. 122 
deze determinatien zeer prijst, kan ik er nog niet hoog mede loopen, omdat het mij 
niet gelukt is mijne soorten daarnaar te bestemmen Jk vrees dat de 3e en 4° soort 
van Küster slechts varieteiten zijn van dezelfde soort, en wanneer het tandje aan de 
keelplaat bij de 2e eens niet zeer scherp of duidelijk mogt zijn, zou die soort mede 
gevoegelijk ingetrokken kunnen worden. In allen gevalle zal iedereen mij toestemmen 
dat de verschilpunten dier soorten al zeer subtiel zijn; zij schijnen mij bovendien on- 
standvastig toe. Ik blijf dus liever bij het onde en noem de groote soort Acuminata, 
omdat ik vermoed dat Linnaeus de minst zeldzame voor zich zal gehad hebben, Ik 
geloof dat men dit altijd veronderstellen moet in dusdanig geval, 
