164 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
doornachtig. Spits van het schild gelijk van kleur met het overige. 
Stigmata van den buik groot, rond, zwart. Pooten geel met 
roode of bruingele tarsen. De doorn van het achterlijf steekt uit 
tot voorbij de middelheupen. 
Bij Utrecht gevangen door den heer Six; bij Breda in Mei 
en Junij tegen ijpenstammen door Heylaerts. Op berken en 
brem in September en October bij Wassenaar en Noordwijk de 
type en de var. (met roode dekschilden) de Graaf. De fraaije 
verscheidenheid ook door mij gevangen in Augustus 1866 bij 
Wordt-Rheede in Gelderland. 
5. Cimex prasinus L. 
Plaat 6. fig. 10. 
Linn. S. N. 2. 722, 49. — Fabr. S. Rh. 166, 58 et 167, 59 
(dissimilis). — Panz. Fn. Germ. 55. f. 15. — Hahn, W. Ins. I. 
p: 60. tab. 492 2.149. Wolff, lc. Cin. tab 6. 1.249 
et 50. — Burm. /andb. 1. 570, n°. 17 (dissimilis). — Flor, 
Rh. Livl. I. p. 150. 
Lengte 11—15 mm. Buik ongedoornd. Van boven grasgroen, 
sterk gestippeld, van onderen geelachtig groen of oranjeachtig. 
De zijlobben krom naar elkander gebogen en elkaär voor de 
middellob somtijds aanrakende. Oogen lichtgrauw of grijs; ocel- 
len geel. Sprieten van vorm nagenoeg als bij de vorige soort, 
doeh het 2° lid iets langer; lid 1—5 groenachtig geel, 4 rood, 
5 rood aan de basis, verder bruin. De sprieten zijn ingeplant 
op een hoekig voetstuk. Zuiger groen of groengeel, reikende 
tot de basis van het achterlijf. Zoom van den zijrand van thorax 
en dekschilden groen (Prasinus) of roodachtig geel (Dissimilis). 
Schildje met een zweem van geel aan de spits. Voorhoeken van 
den thorax soms met een fijn stekeltje, achterhoeken nooit veel 
uitstekend, altijd stamp toegerond. Membraan rookkleurig met 
5 uit eene basaal-cel ontspringende en soms zich vertakkende 
aderen. Zijrand van het abdomen, van boven zigtbaar, òf groen, 
of olijfbruin met roode randen. De middel- en achterborst aan 
de zijden roodgevlekt; de punt van den zoom der geurspleet 
es 
