168 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
of min, soms alleen voor de ocellen met zwarte stippen bezet. 
Zuiger geel met zwarte spits, reikt tot aan de middenheupen. 
Prothorax sterk met zwarte ingedrukte putjes bezet, behalve 
eene fijne middellangsstreep en twee knobbels achter den voor- 
rand; de zwarte putjes hoopen zich op naar de sterk uitstekende 
achterhoeken toe , zoo dat deze, behalve aan den zoom van 
den zijrand, geheel zwart zien. Het schildje met minder en 
dus wijder uit een staande stippen; zijn spits glad. Dekschilden 
fijner gestippeld dan de thorax, membraan geel. Het achterlijf 
onder de vleugels menierood met driekoekige zwarte vlekken 
aan de basis. De doorn van het achterlijf aan de onderzijde 
(verg. fig. 15a ...a) strekt tot aan de voorste heupen en ligt 
op zijde tegen de borstplaat (8) aan. Het achterlijf is vrij scherp 
kielvormig; de achterhoeken van het 6° segment zijn bij het 
wijfje nog al scherp, bij het mannetje afgerond. De pooten zijn 
geel of roodachtig geel met bruine tarsen. 
Door de heeren de Graaf, van der Wulp, Herklots en mij in 
Holland gevonden (eenmaal in December), door den heer Six 
bij Utrecht, door den heer Heylaerts te Breda in Junij en door 
wijlen den Schout-bij-nacht Ver Huell te Arnhem. 
2. Acanthosoma haematogaster Schranck '). 
Plaat 6. fig. 14. 
Schranck, Ins. Austr. 270, 520. — Fabr. S. Rh. 170, 84 
(lituratus). — H.-Sch. Fn. Germ. 115, f. 15. 14. — Wolff, Ze. 
Cim. tab. 2. f. 14. — Burm. Handb. IL. p. 560. n°. 4. — 
Flor, Rh. Livl. 101 (dentatum de G.) 
Lengte 9—10 mm. Sterk op den vorigen gelijkend, doch 
veel kleiner en gewoonlijk glanziger, als gevernisd. Kleur olijf- 
geel met zwarte stippen; de achterrand van het halsschild dik- 
wijls, de basis van het schildje (in het midden) en aan de 
dekschilden de beide binnenranden bloedrood. Bij een mijner 
voorwerpen zijn beide dekschilden geheel van die kleur. Verdere 
*  Schranck schreef Haemagaster, ’t geen door Burmeister tot Haematogaster ver- 
beterd werd. 
