VER SDL A&A 6. 191 
zijn. Kan men zulk eene serie niet nagaan dan zal men al ligt 
de van elkaar verwijderde schakels dier keten voor afzonderlijke 
species houden. Getuige de lange lijst der synoniemen van de 
welbekende Teras sparsana. Maar het aanleggen van serien 
zal niet altijd afdoende zijn, ook omdat er afwijkingen bestaan 
tusschen welke men nog geene overgangsvormen gevonden heeft. 
Daarom is het opkweeken van rupsen te verkiezen, hetgeen ook 
daarom aanbeveling verdient, omdat men langs dien weg gave 
exemplaren verkrijgt van het volmaakt insekt. Niet ieder heeft 
evenwel tijd en gelegenheid om rupsen op te brengen en dan 
nog wel uit eijeren, hetgeen toch ongetwijfeld de zekerste weg 
is om uit te maken in welke afwijkingen eene bepaalde soort 
voorkomt en dat dus zoogenaamde verwante species inderdaad niet 
specifiek verschillen. Spreker hecht dan ook zeer veel waarde 
aan de aanvankelijk gelukkig geslaagde proeven van Mr. de Roo 
van Westmaas om Tortricinen uit eijeren te kweeken. Hij ver- 
wacht daarvan met het oog op het besproken onderwerp af- 
doende uitkomsten, vooral ook, wanneer men daarbij proeven 
neemt met verschillend voedsel en onderzoekt of het b.v. waar 
is, dat de rups van Tmetocera ocellana met Pinus larix gevoed 
de door v. Heinemann vermelde Zaricana oplevert en dat uit 
de rups van 7metocera naevana met Vaccinium gekweekt als 
volmaakt insekt Tel. geminana te voorschijn komt, en omge- 
keerd. Spreker heeft gemeend een en ander aan de aandacht 
onzer Lepidopterologen te moeten aanbevelen. Hij is overtuigd 
dat, om bij de Tortricinen te blijven, nog verscheidene soorten 
door de schrijvers als zoodanig aangenomen, zullen moeten ver- 
vallen; maar alleen waarnemingen kunnen beslissen. Men heeft 
meermalen geklaagd, dat de Tortricinen door de entomologen 
als stiefvlinderen behandeld zijn. Voor de systematiek is in den 
jongsten tijd veel gedaan; maar er is nog verbazend veel te doen 
voor dat wij deze diertjes goed zullen kennen. 
Dr. Piaget zegt dat hij door de welwillendheid van de heeren 
Prof. Schlegel, van Bemmelen en Mr. van Wickevoort Crommelin 
in de gelegenheid is geweest eene menigte huiden en doode 
vogels en zoogdieren te onderzoeken, ten gevolge waarvan hij 
