GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 207 
hoofd gezien, als behoorende tot die weinig belangwekkende 
menigte van zwarte bladwespjes met witte, gele of roodachtige 
knieen en voorscheenen, die men nagenoeg overal tegenkomt; 
‘tis echter ook mogelijk dat de wesp waarlijk zeldzaam is en ik 
wil wel bekennen dat ik tot dit gevoelen overhel, als ik bedenk 
welk eene moeite ik gehad heb om een larve uit een dertigtal 
tot verandering te brengen. Die moeite moge dan ook tot mijne 
veroûtschuldiging strekken, indien soms iemand aanmerking zou 
maken op de onvolledigheid van deze levensgeschiedenis. 
In het begin van Mei vond ik jaarlijks op de bladen van twee 
pereboomen in mijn tuin groene larven, gelijk die afgebeeld zijn 
op onze tiende plaat. Wanneer zij zeer jong zijn, hebben zij 
een rond gat uit het blad gebeten, dat noch de middennerf, 
noch den zijrand raakt, en zij zitten alsdan met eenigzins inge- 
bogen rug tegen den door haar beknaagden rand van het gat, 
zoodat zij alleen door scherpziende oogen bemerkt zullen worden. 
Nimmer heb ik larven gevonden kleiner dan die bij fig. 1 
voorgesteld, zoodat het ook hier weder zeer moeijelijk schijnt 
om het allereerste punt van uitgang te ontdekken. Ondertusschen 
vond ik bijna altijd in den steel van de bladeren, op welke 
of liever in welke zulke jonge larven leefden, een lidteeken (zie 
fig. 2), dat mij toescheen de plaats aan te wijzen, waar het 
eitje verborgen was geweest, waaruit het larfje voortgekomen was. 
Het schijnt wel dat de maskers zich verplaatsen, dat wil 
zeggen, niet voortdurend het eens aangebeten gat blijven ver- 
grooten; want men vindt vele gaten van de grootte van een 
stuivertje zonder bewoner, alsmede bladeren met twee of drie 
gaten. Heeft de larve de grootte bereikt die bij fig. 5 aange- 
geven is, zoo wordt het haar onverschillig of zij mede van den 
bladrand eet en wanneer zij eenmaal zoo ver in haar levens- 
tijdperk gevorderd is, blijft zij, die vroeger steeds met een’ 
hollen rug zat, voortaan zoo regt mogelijk zitten, zoo zelfs dat 
hare 2 of 5 laatste segmenten dikwijls zonder steun regtuit 
steken. Larven die ik den 8° Mei als fig. 1 gevonden had, 
waren drie weken later als fig. 4 volwassen. 
De groene kleur van het masker is in de jeugd eenigzins 
