ille Ban 
BOEKAANKONDIGING. 211 
slepen en alleen door de hand van den talentvollen Ver Heull 
van eenen gewissen ondergang bewaard bleef. 
Om uit dien toestand te geraken en de zucht tot het nasporen 
der natuurwonderen, die vroeger landgenooten als Swammerdam, 
Lyonet, Voet en zoo vele anderen bezielde, weder meer alge- 
meen op te wekken, was een krachtige stoot noodig. Velen 
gevoelden dit, en van daar eene poging tot herstel, die in 1845 
ten gevolge had de oprichting onzer thans zoo bloeijende £nto- 
mologische Vereeniging, welke zich ten doel stelde de beoefening 
der insektenkunde in Nederland te verbreiden en daartoe, bij 
het in 1852 herziene reglement, als een der beste middelen 
aanprees het samenstellen van lijsten van inlandsche insekten, 
als grondslag voor eene later te bezorgen Fauna entomologica. 
Het was de heer J. À. Herklots, van wien het voorstel tot deze 
aanvulling afkomstig was en aan wien bovendien de eer toekomt 
van reeds in 1851 den waren weg te hebben aangewezen door 
het uitgeven zijner «Bouwstoffen voor eene fauna van Nederland», 
waarbij hij van de juiste stelling uitging, dat de kennis der in 
ons vaderland voorkomende diersoorten de hoofdbron is van alle 
ontwikkeling onzer studie. Door dit werk werd, voor het eerst, 
de gelegenheid geopend om zoo wel eigene waarnemingen te 
kunnen mede deelen, als om die van anderen te leeren kennen 
en menigvuldige bijdragen toonden dan ook spoedig het doel- 
treffende van dien maatregel. 
Zoo verschenen, gedurende vijftien jaren, verschillende op- 
gaven en lijsten, niet alleen van vogelen en visschen, maar ook 
van alle insekten-orden en geraakte de nog verborgen rijkdom 
van onzen uit zoo vele grondsoorten bestaanden bodem, meer 
en meer bekend, tot dat de heer Herklots onlangs besloot zijn 
werk te eindigen, oordeelende, dat het nog ontbrekende nu 
verder in andere Tijdschriften kon aangevuld worden en dat de 
verschijning van het gedeelte van Kruseman’s « Natuurlijke ge- 
schiedenis van Nederland», dat de dieren bevat, het hoofddoel 
van deze lijsten van inlandsche dieren deed vervallen. 
In hoe verre deze beschouwing, in allen deele, juist zij, 
willen wij niet beoordeelen; zeker is het echter, dat de omvang 
