298 DIPTEROLOGISCHE AANTEEKENINGEN. 
in het aderbeloop der vleugels, waaraan wij ons bij het bestem- 
men der soorten kunnen vasthouden. Zoo levert de uitmonding 
van den bovensten tak der eerste langsader, in verband tot de 
plaatsing der kleine dwarsader, een standvastig kenmerk. Bij 
twee soorten, fusciata Fabr. en brunnipennis Macq., en welligt 
ook bij anderen, welke ik niet ken, ligt die uitmonding juist 
boven de kleine dwarsader, met andere woorden, is de eerste 
voorrandeel even lang als de bovenste basaalcel (zie pl. 11, fig. 2); 
terwijl bij al de andere soorten, voor zoover zij mij bekend zijn, 
de uitmonding van den bovensten tak der eerste langsader verder 
reikt dan de kieine dwarsader, zoodat de eerste voorrandcel 
langer is dan de bovenste basaalcel. De beide genoemde soorten, 
fasciata en brunnipennis, maken alzoo eene eerste afdeeling uit, 
en laten zich onderling, ook wat het aderbeloop betreft, gemak- 
kelijk onderscheiden, wijl bij de eerstgenoemde de afstand tus- 
schen de beide dwarsaderen ongeveer driemaal zoo lang is als 
de steel der vork, terwijl bij brunnipennis de afstand tusschen 
de beide dwarsaderen ten minsten viermaal zoo lang is als de 
lengte van den steel. 
In de tweede afdeeling, die waar de eerste voorrandeel langer 
is dan de bovenste basaalcel, kan in de eerste plaats tot onder- 
scheiding dienen de plaatsing der achterdwarsader, die bij dor- 
salis ongeveer in het midden ligt tusschen de kleine dwarsader 
en de basis der vork (pl. 11, fig. 5), terwijl zij bij de overige 
soorten digt bij die basis is gelegen. De nieuw te beschrijven 
soort (rectinervis) biedt nog eene merkwaardige afwijking in het 
aderbeloop aan, niet alleen in deze afdeeling, maar zelfs bij 
vergelijking met al de andere Platypeza-soorten; bij haar loopt 
namelijk de bovenste arm der vork niet gebogen, maar regt 
(pl. 11, fig. 4). Overigens verlaten ons hier verder bijna geheel 
de kenmerken aan het aderbeloop ontleend, en kunnen wij 
slechts in de kleur en teekening het verschil tusschen de soorten 
aangeven. Al dadelijk onderscheidt zich Pl. rufa (rufiventris 
Macq.) door de roodgele kleur van achterlijf en pooten; atra 
daarentegen door de geheel zwarte of fluweelzwarte kleur van 
het ligchaam, waarin ook het 2 deelt, hetwelk de anders zoo 
