VERSLAG. 35 



er van licht roode lichaampjes, zijnde jonge larven, en een enkel 

 loopend individu. Voorbeelden van beide worden den leden getoond. 

 Een en ander is afkomstig van den op beukenboomen levenden 

 Coccus of Cryptococous jaijï (Baerensp.) , soms ook, maar volgens 

 Judeich und Nitsche ten onrechte, Chermes f agi genoemd. In den 

 laatsten tijd is deze wolluis in enorme verspreiding opgetreden in 

 den buurt van Oosterbeek. Naar spi-eker meent , is er in de Neder- 

 lands(.he entomologische litteratuur nog niet op deze bast uitzuigende 

 luis gewezen. In de « Landbouwdierkunde » van Ritzema Bos wordt 

 het diertje niet vermeld , ook niet in Oudemans' « Nederlandsche 

 Insecten ». 



Douglas, in Ent. M. Mag,, 1890, p. 155, wijst er op , dal deze 

 luis tol een nieuw geslacht , Cryptococcus , moet behooren en ver- 

 meldt (p. 297) dat eenige beukenboomen in Aug, 1890 bedekt 

 waren « with small white tufts of cottony matter manufactured by 

 the insects and exuded through the bark». 



Naar Dr, v, Rossum spreker mededeelde, geven Judeich en 

 Nitsche in hunne a. Forstinsekte » een vrij uitvoerige beschrijving 

 over de « Buchen- wollschildlaus » , en wijzen zij op de schade, die 

 door den vroegen afval der bladeren en het verdroegen der bast, 

 aan jonge en oude boomen veroorzaakt wordt. 



Aangezien de wol-achtige massa zeer licht is, is het begrijpelijk 

 dat de verspreiding door den wind zeer bevorderd wordt. In spreker's 

 tuin zijn bijna alle beukenboomen aangetast, terwijl den geheelen 

 straatweg langs naar Arnhem overal de witte vlekjes te vinden 

 zijn. Op de naburige buitenplaatsen worden de boomen geheel ge- 

 borsteld em met een bijzonder smeersel ingewreven. Spreker meent, 

 dat men hier weder met een eigenaardig , door onbekende oorzaken 

 veroorzaakt, plotseling en in groote massa optreden van eenzeker 

 insect te doen heeft, gelijk zulks nu en dan voorkomt, gelijk ook 

 in 't afgeloopen jaar met een kevertje op het eikenblad. Of de aan 

 te wenden middelen helpen zullen is zeer de vraag. 



Kaltenbach in « Monographie der Familien der Pflanzenläuse , 

 T. I, pp. 146 — 148» beschrijft een Lachnus fagi L., ook door 

 Burmeister in zijn « Handbuch » aangegeven en gekenmex'kt door 



