90 (p. e. T. snellen), aantekkeninggn over 



Grammodes Emathion m. nov. spec. 

 (PI. 8 fig. 5). 



Na de uitvoerige beschrijving van Mygdon kan ik mij bij deze 

 lot eene vergelijking bepalen , met verwijzing naar de afbeelding. 

 De punten van verschil zullen hierdoor ook des te beter uitkomen. 

 Ik heb van Emathion twee exemplaren voor mij , een man en een 

 wijfje, beiden van Celebes, de man (van Menado) , heeft eene 

 vlugt van 31 mm., het wijfje (van Bonthain) van '29 mm. Sprieten , 

 palpen, kop en thoraxrug zijn gekleurd als bij Mygdon ^ de aan- 

 leg van de teekening dei' voorvleugels is bijna eveneens, maar de 

 geelwitte lijn aan de achterzijde van het bruine veld is in het 

 midden wat ingetrokken , maakt dan eene kleine bogt en loopt 

 bijna evenwijdig met den achterrand. Geelwitte lijn langs den voor- 

 rand van het zwarlbruine veld geheel vlak , overigens als bij Myg- 

 don. Geelwitte stieep die het bruine veld deelt even ver van den 

 voorrand beginnende als bij Mygdoti maar nader bij den wortel 

 (1 \ mm.) Zij loopt schuiner, is even breed doch aan beide einden 

 spits, bereikt de lijn aan den achlerrand van het bruine veld niet 

 ten volle en houdt bij ader 1 op. Vleugelpunt evenzoo gedeeld als 

 bij Mygdon doch achter de geelwitte zoomlijn aan den achterrand 

 van het zwartbruine veld eene bruingrijze streep van ongeveer 2 

 mm., die dus maar weinig smaller is dan de licbtgrijze achterrand 

 welke voor de hjne, gegolfde, donkere franjelijn ook bruingrijs 

 wordt, het breedst in het midden. Franje donkergrijs. 



De achtervleugels , onderzijde, pooten en het achterlijf verschillen 

 niet van Mygdon. 



Mr. Piepers ving het afgebeelde wijtje bij Bonthain, de heer 

 Feenstra den man den 47den November 1880 bij Menado. Het 

 laatstgenoemde voorwerp dat wat afgevlogen is , bevindt zich in 

 de collectie van het genootschap Natura Artis Magistia te Amsterdam. 



Grammodes Crestonion m. nov. spec. 

 (PI. 8 fig. 3). 



Een wijfje van 27 mm. 



Bij deze soort zijn de thoraxrug en het bruine veld der voor- 



