EBNIGE SOORTEN VAN HET GENTJS 6RAMM0BES. 91 



vleugels lichter dan bij de twee voorgaande soorten , meer graauw- 

 bruin. Van de drie, iets geelachtig witte strepen , begint de onderste 

 aan den vleug elwortel , loopt slechts weinig schuiner dan de bin- 

 nenrand en eindigt in den staarthoek, aldaar iets graauw be- 

 sloven , de achterlijn is geheel ongebogen en loopt van een derde 

 van ader 7 , schuin naar den staarthoek waar zij de onderste lijn 

 ontmoet. De lijn langs den voorrand begint fijn op 3 mm. van 

 den vleugelwortel, is genoegzaam ongebogen en ontmoet onder een, 

 wat stompen hoek, de achterlijn Voorbij deze is een langwerpig 

 driekant, spits toeloopend veld nog van dezelfde kleur als dat wor- 

 telwaarts der lijn tot een weinig voor den achterrand die grijs is 

 als de franje. Franjelijn fijn, zwartgrijs, ongegolfd, daarvoor nog 

 eene andere zwartgrijze lijn. Voorrand grijs, eveneens gekleurd als 

 bij Emathion. Vleugelpunt ook hier donker gedeeld maar door de 

 voortzetting der buitenzijde van het smalle bruine veld voorbij de 

 witte achterliin, dus anders dan bij de voorgaande soorten. 



Achtervleugels en lijf als bij de andere soorten, ook de onder- 

 zijde niet verschillende; op de voorvleugels schijnt de witte teeke- 

 ning van boven wat door. 



Celebes, Menado, van Dr. H. J. Veth ontvangen. 



Grrammodes Immimia m, nov. spec. 

 (PI. 8 fig. 4). 



Een wijfje van 28 mm. 



Bij deze, aan Blsinuata Snellen, Tijds. v. Ent. XXII p. 104 

 pi. 8 fig. 3 (1879 — 80) van Celebes verwante s:ort, zijn de pal - 

 pen en sprieten als bij 31ygdon, (de laatsten op de bovenzijde ook 

 wit). De, ten deele ontschubde, thorax is zwarlbruin. Voorvleugels 

 met een , op den binnenrand rustend maar den voor- en achter- 

 rand niet bereikend donker veld. Het is bijna zwart, donkerder 

 dan bij Mygdon en Blsinuata en wordt gedeeld door eene vrij 

 breede, bijna helder witte streep die twee ram. van den vleugel- 

 wortel, een mm. onder den voorrand begint en, schuin en onge- 

 bogen , naar den binnenrand loopt waar zij even vooibij het mid- 

 den , geheel onderaan tot het dubbele verbreed en wat bruinachtig 



