250 (dr. a. j. tan rosstjm".) 



zijn van een zeer licht briiingeelachtig randje voorzien ; ook zijn 

 de achterschenen dan alleen aan het uileinde bruin. De vleugelrand 

 en de iriseerende vleugels zijn lichter dan Zaddach beschrijft ; 

 wanneer de dieren met gesloten vleugels zitten vertoonen deze een 

 zwarlachtigen schijn. De buik is zeer licht geelachtig wit, bijna 

 wit ; bij sommige nam ik een flauw groenachtig-geel tintje waar. 



Eenige der uitgekomen wespen werden in een glas op spiraea- 

 takjes geplaatst, welke in water stonden. Zeer spoedig begonnen 

 zij te leggen; de afgesneden takjes liouden zich lang fi'isch en uit 

 eenige dezer parthenogenetische eitjes verschenen larven. Hoewel de 

 eieren slechts aan de oppervlakte van liet blad bevestigd zijn en 

 men vei'moeden kon dat verdroging van het blad dus weinig invloed 

 op de ontwikkeling der eitjes zou hebben , komt er zeer weinig 

 van de kweek terecht zoodra het blad begint te verschrompelen , 

 ook niet wanneer dit dan bevochtigd wordt. 



De parthenogenetische larven maakten cocons ; wespen verschenen 

 hieiuit in het najaar niet meer ; daarentegen kwamen uit eene 

 bezending larven , welke tegen het einde van Augustus en begin 

 September op nieuw in Oosterbeek gevonden waren , omstreeks 

 22 September nog eenige, weder vrouwelijke, wespen te voorschijn. 

 De meeste cocons overwinterden echter en hiei^uit verschenen in het 

 begin van April 1900 ook uitsluitend wijfjes. 



Uit de parthenogenetische cocons van 1899 ontwikkelden zich 

 ook in het voorjaar van 1900 geen wespen. Ik besloot toen met 

 wespen uit de Ooslerbeeksche Augustus-larven de proeven omtrent 

 parthenogenesis onder gunstiger omstandigheden te herhalen. 



Den 6 April 1900 werden eenige hiervan, na met suikerwater 

 gelaafd te zijn, ingebonden op een flinke ^i^vini s&.n Spiraea aruncus 

 welke in ruimen pot gepoot en bij een bloemist reeds in de kas 

 vervroegd was. ') Weldra legden de wespen hierop, niet in maar 

 legen het blad, gelijk zulks ook door de wespen van Pteronus 

 pavidus Lep. en Pter. inelanaspls Hfg. geschiedt. De eitjes, ter 

 lengte van hoogstens li mm., bevinden zich in schooltjes van 



1) Tijdschr. v. Entom. XLIII Versi, p. 55. 



