XXX VERSLAG. 



Necrophilus suUerraneus 111., magtig te worden. Gedurende 

 zijn verblijf te Göttingen in dezen zomer is hem gebleken, 

 dat men, door een aantal exemplaren van Helix pomatia 

 stuk te slaan en opeen te hoopen , meermalen in de gele- 

 genheid is deze fraaije soort te verzamelen. Welligt kan 

 deze M^ijze van behandeling er toe leiden, dat wij eenmaal 

 die soort ook als tot onze Fauna behoorende kunnen aan- 

 teekenen. 



Voorts vermeldt nog de heer A. B. van Medenbach 

 de Rooy, dat de rups van Ocneria Monacha L. dit en het 

 vorige jaar in eenige dennenbosschen van Gelderland groote 

 verwoestingen heeft aangerigt. In 1873 had hij opgemerkt, 

 dat ter plaatse waar de rupsen in groote menigte voor- 

 kwamen, zich ook vele koekoeken bevonden, die onophou- 

 delijk jagt op haar maakten; niettemin had hij geene be- 

 langrijke vermindering van het aantal rupsen kunnen be- 

 speuren. Daar deze soort zich uitsluitend in de takken 

 verpopt, meent hij dat het kwaad zou zijn te beteugelen, 

 door zooveel mogelijk de spinsels en poppen, die tusschen 

 de naaldelooze takken zeer in 't oog vallen, bijeen te 

 zamelen en te vernietigen. Er was daaraan weinig gedaan, 

 met het gevolg dat de rupsen zich dezen zomer op nieuw 

 in schrikbarende hoeveelheid vertoonden en zich meer 

 over al de dennen- en eikenbosschen in den omtrek ver- 

 spreidden, zoodat er aan geen uitroeijen meer te denken 

 viel. In dezen zomer van daar medegebragte poppen had- 

 den grootendeels de melanische verscheidenheid opgeleverd. 



Eindelijk geeft de heer Snellen nog eenige toelichting 

 op de afbeelding eener rups, waarvan de teekening was 

 vervaardigd en ingezonden door het nieuwe lid der Veree- 

 niging, den heer van Leeuwen, die, op grond der beschrij- 

 ving, door Snellen in zijne « Vlinders van Nederland » naar 

 Wilde gegeven , meende dat het de rups van Nola confu- 

 salis zou kunnen zijn, met uitzondering echter, dat de 



