VERSLAG. LXXXIII 



vene 18 stuks vervelden voor de derde maal, doch vier 

 dagen later stierf er weer één. 



Eindelijk van 18 tot op 31 Julij vervelden de 17 overige 

 rupsen voor de vierde maal ; van deze stierven er 4 stuks 

 aan diarrhoea en 2 stuks werden er vermist. Zij hadden 

 thans eene lengte bereikt van 10 bij eene dikte 1 1 a 2 de- 

 cimeter. 



Van 10 tot op 12 Augustus hadden zich de overige 11 

 stuks ingesponnen en verpopt. Deze allen zijn, naar het 

 schijnt, levend en gezond; eenigen worden door Spreker 

 ter bezigtiging rondgegeven. 



Opmerkelijk is het dat de rupsen van hetzelfde broedsel, 

 welke onder hoede van den heer Hoffmann werden opge- 

 kweekt, reeds in September de vhnders leverden en na 

 gepaard te hebben eijeren legden, waaruit tusschen 28 en 

 30 September eene tweede generatie geboren werd. Na 

 den tienden dag bevonden zich deze rupsen nog in hare 

 eerste periode; op 15 October vertoonde de eerste zich 

 in haar groen gewaad, hetgeen drie dagen later door een 

 tiental anderen gevolgd werd. 



De heer Hoffmann zond eene partij naar den Zoologischen 

 tuin in den Haag, die echter allen zeer zwak bleken te 

 zijn; ten gevolge der kouder wordende nachten werden 

 zij in een des nachts eenigszins verwarmd lokaal overge- 

 bragt, echter zonder gunstig gevolg, want 2 dagen later 

 waren allen gestorven zonder verveld te zijn. De oorzaak 

 van den dood werd door Spreker daaraan toegeschreven, 

 dat de eikenbladen (namelijk van Quercus pedimciUata, de- 

 zelfde waarmede de vroegere rupsen gevoed waren) des- 

 tijds zoo hard en droog waren, dat de jonge diertjes dezen 

 niet nuttigen konden. Met eene andere partij van deze 

 tweede generatie, aan de zorgen van den heer A. A. van 

 Bemmelen, Directeur der Rotterdamsche Diergaarde toe- 

 vertrouwd, was men niet gelukkiger; de rupsjes werden 

 aldaar in een glazen kastje in eene der warme serres ge- 

 plaatst, aanvankelijk met gunstig gevolg, doch spoedig 



