DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 153 



in zijne Europaeischen Hemipteren te veel heeft opgesteld 

 en dat het jammer is dat Douglas en Scott in hunne 

 DriUsh Hemiptera zijn voorbeeld, ofschoon met kleine wij- 

 ziging hebben gevolgd, waarvoor zij dan ook reeds door 

 een hunner landgenooten eene welverdiende teregtwijzing 

 hebben ontvangen. Na rijp beraad is het mij het best voorge- 

 komen niet meer genera aan te nemen dan in de onderstaande 

 tabel worden opgenoemd. Omtrent één punt heb ik mij- 

 zelven niet wel kunnen voldoen ; ik had het aan soorten 

 rijkste geslacht 't zij Capsus, 't zij Phytocoris willen noemen, 

 omdat de famihe dan eens die der Capsinen, dan eens die 

 der Phytocoriden betiteld wordt, doch beide namen waren 

 aan twee zeer bekende groepen verbonden , welke ik daar- 

 van niet dorst berooven en zoo bleef mij niets over dan 

 den geslachtsnaam Lygus, door Halm voor eenigen der 

 grootsten ingevoerd, aan deze massa toe te kennen. 



1 (2). Membraan met ééne onverdeelde cel. 



Gen. 4. Monalocoris Dahlb. 



2 (1). Membraan met twee tegen elkander aansluitende 



cellen. 



3 (12). Eerste lid der achtcrtarsen 2 of 3 maal langer 



dan het tweede. 



4 (5). Kop op zijde gezien bolvormig met uitpuilende 



oogen. 



Gen. 2. Pithanus Fieb. 



5 (4). Kop op zijde gezien een parallelogram met vooruit- 



stekend voorhoofd of een langen driehoek vormende. 

 G (7). Voorrand van het halsschild zonder zoom. 



Gen. 3. Miris F. 



7 (6). Voorrand van het halsschild gezoomd. 



8 (9). Zijden van den prothorax scherp kantig. 



Gen. 4. Leptoterna Fieb. 



