DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 157 



driemaal zoo lang, een weinig krom gebogen, slank; de 

 beide volgenden nog fijner, te zamen langer dan de twee 

 eersten. Zuiger reikende tot aan den buik; zijn eerste lid 

 vrij dik. 



Het lialsschild korter dan breed , door twee dwarsgieuven 

 in drie deelen verdeeld, waarvan het middelste langer en 

 boller is dan de anderen. Het schildje groot, een gelijk- 

 zijdigen driehoek vormende. De dekschilden bij onze voor- 

 werpen weinig ontwikkeld, niet veel langer dan de pro- 

 thorax, zonder cuneus noch membraan, vierkant afgesne- 

 den bij het $, toegerond bij den <?. Bij geheel ontwikkelde 

 voorwerpen bezitten zij eene vrij groote membraan en eene 

 wigge, dan reiken zij voorbij de spits van het achterlijf. 

 Dit is in onze individuen spoelvormig met afgerond einde 

 en scherp uitstekend connexivum of tusschenzetsel. De 

 pooten zijn vrij lang en stevig met nog al dikke dijen en 

 met het eerste lid der tarsen bijna 3 maal langer dan het 

 tweede. 



Pithanus MaerkelU H.-Sch. 



Plaat 8, fig. 2 en 2a. 



Herr.-Schaeff. W. L IV, p. 78, f. 406. — Flor, Rh. Livi 

 p. 513, n°. 26. — Fieb. Eur. Hemlpt. p. 239. — Dougl. and 

 Scott. Br. Hem. p. 281, pi. X, f. 3. 



Lengte 4—5 mm. — Zwart, weinig glanzig. Op den 

 schedel twee scheefstaande roode of geelroode dwarsstreepjes. 

 Sprieten zwart, behalve de bovenhelft van het eerste lid, 

 welke wit is. Zuiger roodachtig geel, zwart aan de spits. 

 Het halsschild heeft aan beide zijden nabij den voorrand 

 een zwart knobbeltje, en op het midden een fijn, weinig 

 verheven langsrigcheltje. Het schildje is in het midden 

 eenigszins bol. Dekschilden in de lengte gerimpeld, zwart 

 met broeden, geelachtig witten buitenrand; de vleugels 

 ontbreken. Aan het zwarte achterlijf is het connexivum 

 vuilwit. De pooten zijn steenrood, met geele heupen en 

 apophysen en met het laatste lid der tarsen Jjruin. 



