160 DE INLANDSCHE HEMIPTERES. 



De zuiger reikt tot aan de acliterheupen. Het borststuk 

 is op den rug zeer digt gekorreld met eene verheven langs- 

 streep in het midden. Het schildje is evenzeer gekorreld 

 De dekschilden zijn meestal groen met bruinen clavus; de 

 membraan is doorschijnend zeer licht grijs, de randen der 

 cellen bruinachtig. De achterdijen zijn met bruine vlekjes 

 getijgerd, de tarsen dikwijls rood. 



Dikwijls zijn de vrouwelijke voorwerpen geheel üchtbruin 

 met twee donkerbruine strepen in de lengte over het borststuk. 



De soort leeft als de overigen van het geslacht op duinen 

 en heidevelden, doch ook op begroeide zanderige plaatsen. 

 Zij werd in bijna aUe provinciën aangetroffen. 



2. Miris virens L. 



Linn. S. N. 502, 102. — Halm. W. I. H, t. 53, f. 161. 

 (Laevigatus) en t. 71 , f. 220 (Rußcornis). — Herr.-Sch. 

 W. I. Hl. p. 42, t. 85, f. 257. — Flor. Rh. Livi. I. p. 423. 



Reeds Linnaeus heeft van deze soort gezegd y)smillmus 

 (Cimex) laevigato. Mij is zij altijd een steen des aanstoots 

 geweest, want dan eens zag ik het verschil tusschen haar 

 en de voorgaande wel, dan weer niet. Daarom heb ik 

 van deze soort ook geene afbeelding gegeven en waag de 

 veronderstelling dat de verschillen die men waarneemt, 

 niet specifiek zijn, maar individueel. Ondertusschen daar 

 alle schrijvers over Hemipt. Heteropt. de beide soorten 

 onderscheiden en Fieber die zelfs in 2 geslachten heeft 

 geplaatst, zoo meen ik wel te doen met de soort op te 

 nemen en de punten van verschil op te geven. 



Over het algemeen is de kleur meer geel dan groen, 

 soms rood; van achter de oogen loopen dikwijls twee 

 bruine langsstrepen tot aan de hoeken van het scutellum; 

 do kop is iets korter dan bij Laevigatus^ de middengleuf 

 bepaalt zich tot den schedel, maar is iets dieper. Van 

 boven gezien ontdekt men de basis van den clypeus niet, 

 omdat het voorhoofd dit bedekt; men ziet dus slechts een 



