DE INLANDSCHE IIEMIPTEREN. 163 



en bruinen anus. Op de dekschilden meest 2 bruine stre- 

 pen, waarvan zich een op de membraan voortzet. De 

 pooten zijn groen of geel, dikwijls bruin gestippeld op de 

 dijen; de achterdijen vertoonen aan den onderkant niet 

 verre van de spits twee kromme scherpe doorntjes, waar- 

 van het kleinste digter bij het eind staat; de tarsen zijn 

 rood of lichtbruin. Bij vele voorwerpen is aan de onder- 

 zijde de borst zwart en loopen er twee bruine zijdestrepen 

 over de zijden {pleurae) , en een over het midden van den 

 buik. 



Calcaratus is vrij gemeen op onze duinen en heidevelden. 

 De heer Ritsema vond hem ook vrij gemeen in Mei op 

 Texel, doch hij komt ook in lage streken en aan de rivie- 

 ren voor. Dr. Piaget vond hem aan de Kralingsche plassen 

 en in het Overmaassche land. Ook schijnt de soort het 

 gelicele jaar volwassen voor te komen en dus te overwin- 

 teren, want tegenover de genoemde vangst in Mei, staan 

 andere vangsten in Junij , Julij (Groot-Zundert , v. V.) , 

 Augustus (Piaget) en het laatst van Sept. (Oisterwijk, v. V.) 



5. Miris erraUcus L. 



riaat 8, fig. 6 en Ga. 



Linn. S. N. p. 731, 107. — Burm. Hb. II, 265, n°. 3. — 

 Wolf, Icon. t. 16, f. 154 (Hortorum). — Hahn, W. I. II, 

 78, tab. 54, f. 164, 165. — Herr.-Sch. id. op. III, p. 40. — 

 Kirschb. Caps. 32, 1. — Flor, Rh. Livi. I, p. 431. — Dougl. 

 and Scott, Br. Hem. p. 287. 



Lengte 6 — 7 mm. — Groen met zwarte of donkergroene 

 teekening op den rug, nimmer bepaald geel of bruingeel. 

 Kop zoo lang als het halsschild, met ovale oogen, zwart 

 met groene zijden en een dubbel lichtgroen vlekje op den 

 schedel, of groen met 3 donkere langsstrepen. Van boven 

 is de basis van den - clypeus niet te zien , daar zij geheel 

 door het voorhoofd bedekt wordt; op den schedel een 

 kort ingesneden streepje. De zuiger reikt ])ijna tot aan 



