170 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



Ik erken gaarne dat dit geslacht in zijne zamenstelling 

 niet door naauwkeurige morpliologische overeenstemming 

 der drie soorten uitblinkt, maar ik verkies toch de bijeen- 

 voeging boven het afscheiden in 3 afzonderlijke geslachten. 



4. Lopus tunicatus F. 



Plaat 8, fig. 12. 



Fabr. S. fì. 233, 148. — Ahrens en Germar, Fauna Ins. 

 Eur. fase. 5, tab. 24 (Mir is). — Meyer, Caps. 40, 3 {Lopus). — 

 Flor, Rh. Livi. I, p. 441. — Dougl. & Scott, Brit. Hem. p. 

 338. PL XI, f. 2. {Pantilius). 



Lengte 7 mm. — Langwerpig, het mannetje echter meer 

 dan het wijfje, boven bruin of bruinrood, onder geel. Kop kort, 

 met de sterk uitpuilende grauwe oogen breeder dan lang, 

 met een diep langsgroefje op den schedel. De dikke zuiger, 

 die geel is met zwarte tip, bereikt naauwelijks de inplan- 

 ting der middenheupen. De sprieten zijn ietwat korter dan 

 het lijf, bruin; het 1" lid is langer dan de kop, van boven 

 een weinig platgedrukt , naar binnen wat uitgebogen , sterk 

 met zwarte stippeltjes bedekt; het 2' is wat smaller, doch 

 wordt naar het einde toe dikker en tevens donkerder van 

 kleur, terwijl het aldaar dik met korte haartjes bekleed is; 

 het 3" is korter dan het eerste; half geel, half bruin; het 

 4^^ is roodgeel en zeer kort. Het halsschild heeft een 

 vrij dik zoompje aan den voorrand, scherpe zijranden, die 

 zwart afgezet zijn en stompe achterhoeken; het is 'van 

 achter niet veel hooger dan van voren en overal met zwarte 

 vlekjes bezet. Het schildje is zwart gemarmerd en vertoont 

 aan de spits twee kleine gele vlekjes. De dekschilden hebben 

 gele zijranden, die echter weder door fijne zwarte lijntjes 

 omzoomd zijn; corium en clavus zijn bruin of roodbruin, 

 zwart gemarmerd, de cuneus geel met rooden binnenrand 

 en bruine spits ; membraan geelachtig en berookt met roode 

 cellen-aderen. Aan den binnenhoek van het corium een 

 geel vlekje. Onderzijde geel , aan wederzijde van het abdomen 



