DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 173 



durf ik niet bepalen; de figuur op de Plaat gelijkt niet uit- 

 nemend; in de beschrijving stuit ik onder anderen op het 

 gezegde, dat de sprieten hier en daar met haren bedekt 

 zijn en dat het ¥^ lid langer is dan het 3'". Ook zegt Costa 

 niets van het lepelvormige einde dier sprieten. Ik heb het dus 

 noodzakelijk geoordeeld het dier een anderen naam te geven. 

 De heer Ritsema ving eerst een voorwerp in Junij op 

 Texel, daarna nog twee anderen, die wat kleiner en grijzer 

 waren in Junij bij Velp, 



Gen. 8. Gapsus F. 



Het eigenlijke kenmerk van dit geslacht ligt in den knods- 

 vorm van het tweede lid der sprieten, doch daarbij dient 

 wel in het oog gehouden te worden dat het eerste lid der 

 achtertarsen even lang is als het tweede, want zonder dat 

 zou eene reeds behandelde soort, Alloeotom.us marginepunctatus 

 H. Sch. , bepaaldelijk tot dit genus moeten behooren. 



De vorm van het ligchaam is ovaal of langwerpig ovaal , 

 bij eene enkele soort langwerpig en slank; deze heeft dan 

 ook het voorhoofd bol toegerond, terwijl het bij de overigen 

 puntig uitsteekt. De kop is klein, de oogen vrij sterk uit- 

 puilend, de zuiger tot de achterheupen reikend. Het 1"" lid 

 der sprieten is langer dan de kop, het 2''" meer dan twee- 

 maal zoo lang als het 1"", de beide laatsten zeer dun. Het 

 halsschild heeft den gewonen vorm behalve bij het wijfje 

 van ééne soort, bij hetwelk ook de dekschilden verkort 

 zijn. Al het overige valt in den gewonen vorm der familie. 



1. Cajisus a ter L. 



Plaat 9, üg. 3. 



Linn. S. N. V. 495, 72 et 494, 68. — Fabr. S. R. 241 , 2 ; 242, 

 4 et 243, 13. — Hahn, T^. L I. p. 126, PI. 20, f. 65. —Wolff, 

 Ie. C. p. 32. t. 4, f. 32 et t. 15, f. 146. — Flor, Rh. L. I. p. 

 486. — Dougl. & Scott, Br. Hem. p. 440, t. 14 f. 7. 



Gedrongen van statuur, weinig glanzig, fijn en weinig 

 duidelijk behaard, zwart (=?) of zwart met geelrooden kop 



