182 UE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 



tot het eind van het corium een hriiinen langsveeg; de 

 membraan is rookkleurig met Hchtbruine cellen en aderen. 

 Het achterlijf is bruinrood, glanzig, donkerder op den rug, 

 aan den buik sterk behaard. De pooten zijn rood , met lichtere 

 scheenen en zwarte tarsen. 



II. lurklus werd tot nog toe slechts door den heer G. A. 

 Six in ons vaderland gevangen, eens of tweemaal in de 

 provincie Utrecht, laatstelijk den 23"™ Junij op de duinen 

 bij Scheveningen. 



3. Halt. palllcornis F. 



Plaat 10, fig. 1. 



Fabr. 5. ƒ?. 115, 6. — Wolff, Cim. ^.Ì2S, tab. 13, f. 122.— 

 Hahn, W. I, p. 114, fig. 61 en HI, p. 34. tab. 84, fig. 255. — 

 Burm. Hb. H. p. 278, 2. — Flor, Rh. Livi. I, 583. — Douglas 

 & Scott. Br. Hem. p. 479. 



Lengte 2 mm. — Deze soort onderscheidt zich van de 

 beide vorigen door langere en fijnere sprieten en door 

 dikkere achterdijen, overeenkomende met die van het ge- 

 slacht Haltica onder de kevers. Het geheele lijf is glanzig, 

 bijna metaalachtig zwart. De kop, het schildje en de dek- 

 schilden zijn vrij grof gestippeld, het halsschild met fijne 

 dwarsschrapjes gegroefd. De sprietert, die iets langer zijn 

 dan het lijf, hebben eene zwavelgele kleur. Buik en heupen 

 zijn zwart, ook de 4 voorste d-ijen aan de basis en de achter- 

 dijen tot digt bij de knie; eindelijk is ook het laatste lid der 

 tarsen zwart ; al het overige aan de pooten is zwavelgeel. 



Volgens Hahn springt deze soort zeer behendig. De heer 

 G. A. Six is de eenige, die haar in ons vaderland waar- 

 genomen heeft. Hij trof een vrouwelijk exemplaar den l'""" 

 Junij bij Beek aan, in het oude kwartier van Nijmegen. 



Gen. 11. Camaronotus Fieber. 



Ook bij dit genus is het achterhoofd uitgehold, gelijk bij 

 het vorige en sluit de rand van den schedel op het borststuk , 

 dit als omvattende, doch het lijf is niet kort en breed. 



