NIEUW GRANADA, ST. THOMAS EN JAMAICA, 239 



vervloeit. Bij een exemplaar is hij in cel 1 b iets ver- 

 smald. De vleugelranden en de pmit, benevens het 

 midden van den dwarsband vertoonen buitendien een 

 sterken, roodkoperkleurigen weerschijn. Achtervleugels 

 mede met bruinen Ijuitenrand die aan de punt iets 

 verbreed is. Verder ziet men eene groote , boonvormige 

 middenvlek. Onderzijde genoegzaam als boven. Ader- 

 stelsel als bij Phakellura. Pooten lang en dun, gewoon 

 gevormd , de sporen lang en dun , de binnenste midden- 

 spoor der achterpooten ruim driemalen zoo lang als de 

 buitenste , de binnenste achterspoor tweemalen zoo lang 

 als de buitenspoor. 



Deze soort onderscheidt zich dus van Marialis Poey, 

 behalve door de sprieten, door den bij deze ontbrekenden 

 middenband der voorvleugels en de middenvlek der 

 achter vleugels. Verder is bij Marialis de grondkleur 

 helderder en alleen de voorrand der voorvleugels (doch 

 niet tot aan de vleugelpunt) en eene vlek aan hunnen 

 binnenrandshoek donker, terwijl de teekeningen verder 

 met staalkleurige schubben versierd zijn. De achter- 

 rand der achtervleugels is bij Marialis slechts aan den 

 staarthoek zwart gestippeld doch het donkere aan de 

 punt breeder en zilver beschubd. 



De exemplaren hebben geene aanduiding van vang- 

 plaats. 



Genus 94 6. Psara m. nov. gen. 



Komt in Lederer's tabel onder n°. 97 aldus : 

 Achterlijf van het mannetje zeer slank, tweemaal zoo 

 lang als de achtervleugels, zwartgrijs, met lange lichtgrijze 

 staartpluim en daarboven nog met twee zemelkleurig gele, 

 aan het eind gekrulde pluimen. Zwartgrijze Botyde. 



Palpen voor den kop heengebogen, niet langer dan deze, 

 half zoo breed als de oogen, glad beschubd; eindUd kort, 

 stomp maar duidelijk. Bijpalpen klein , dun. Bijoogen 

 duidelijk. Sprieten weinig meer dan half zoo lang als de 



