254 GEOMETRINA EN PYRALIDINA VAN 



76 Impuralis m. nov. sp. 



Drie zeer gave mannen, een gaaf wijfje en een 

 slecht. Een paar heeft 19 mm. vlugt, de andere stuk- 

 ken 20 mm. PI. 14, fig. 10. 



Silaceo-alba , alarum apice nonnlhil falcato jìrimorum, 

 margine anteriore atro-pulverato , lineisque trans- 

 versalibus atris. 



Op deze soort passen Lederer's kenmerken van Cin- 

 daphia zeer goed, doch de pooten zijn bij haar lang en 

 dun. Ader 3 — 5 der achtervleugels, zonder opeenge- 

 drongen te zijn, staan aan haren wortel digt bij elkan- 

 der en de palpen zijn wel de helft korter dan bij 

 Ectasia, anders zou men deze soort ook in dat genus 

 kunnen plaatsen. Ader 8—10 der voorvleugels zijn 

 gestoeld. 



Palpen anderhalfmaal zoo lang als de kop, half wit 

 en zwart. Sprieten ter lengte van f der voorvleugels, dun, 

 draadvormig, buitengewoon lang en fijn bewimperd. 

 Vleugels lang en vrij smal, de voorvleugels met iets 

 omgebogen punt, schuinen, vrij vlakken achterrand 

 en afgeronden binnenrandshoek ; het achterlijf is bij 

 de mannen slank en tweemaal zoo lang als de achter- 

 vleugels, bij de wijfjes dikker en iets korter. 



Lijf en vleugels zijn boven glanzig geelwit ; het eerste 

 van ring 3 tot de punt donkergrijs; de laatsten iets 

 doorschijnend, naar de buitenranden bleek bruingeel 

 wordende ; de voorvleugels bij de mannetjes langs den 

 voorrand en wel naar de punt in toenemende mate 

 donker bruingrijs bestoven, zoodat de gelicele vleugel- 

 punt tot halfweg den achterrand die kleur heeft. Bij 

 de beide wijfjes is de bruingrijze bestuiving slechts 

 tot aan de helft van den voorrand te zien en ook de 

 helft smaher dan bij de andere sexe; verder naar de 

 vleugelpunt is zij hoogst onbeduidend. 



