XVI VERKLAG. 



werpen ontving Spreker een aantal voorwerpen van de bedoelde 

 maritima uit Galmpthout, die hij ter vergadering heeft medege- 

 bracht. Vergelijkt men de mannetjes met die, afkomstig van Sche- 

 veningen, Katwijk, Monster en Domburg, dan zijn er twee bijzonder 

 klein, doch even donker gekleurd als de Scheveningsche ; het derde 

 $ komt geheel overeen met een van Katwijk. Ook de wijfjes wijken 

 niet af van die, welke te Scheveningen , Katwijk en Noordwijk of 

 op Texel gevangen zijn. Dat hier verschil van grootte bestaat, be- 

 teekent niets, daar ook de exemplaren van liyh'ida in dat opzicht 

 zeer ongelijk zijn; ook de kleur zou verschillen, maar de kust- 

 exemplaren van maritim,a varieeren evenzeer in kleur. Spreker 

 beschouwt zoowel de voorwerpen uit het binnenland als die van 

 de kust als muritim,a van Dejean, die toch wel (blijkens den naam 

 aan de soort gegeven) eer den kust vor m zal gekend hebben dan 

 een zeer lokalen vorm , die nu bij Galmpthout ontdekt is. Doch 

 nu blijft de vraag over: is C. maritima Dej. werkelijk eene goede 

 soort ? Spreker meent die vraag ontkennend te moeten beantwoorden ; 

 wij hebben hier slechts te doen met eene lokale variëteit, die door 

 een ander verblijf en ander voedsel is ontstaan. Ten bewijze van 

 zijne stelling, vertoont hij exemplaren, die duidelijk overgangen 

 zijn van de typische hyhrida tot de typische maritima. Vooreerst 

 is de vlek op het midden der' dekschilden bij maritima veel meer 

 uitgezakt dan bij hyhrida; doch in een voorwerp van deze laatste, 

 door Dr. Veth te Assen gevangen, is die uitzakking bijna even 

 sterk als bij maritifna; trouwens bij exemplaren , die als maritima 

 kunnen bestemd worden , is de uitzakking ook niet altijd even 

 typisch. Een ander kenmerk van maritima zou zijn de aanwezig- 

 heid van eene rij witte haren tusschen de oogen , welke haren 

 bij hyìjrida ontbreken ; maar sommige voorwerpen van Scheve- 

 ningen en Texel neigen in dat opzicht blijkbaar tot kyhrida. Dat 

 bij muritima het vooi'hoofd gewoonlijk bultiger is en de randen 

 van het halsschild sterker wit behaard zijn , moge als regel worden 

 aangenomen, maar het is ook bier geen regel zonder uitzondering. 

 De meer groenachtige dan blauwe kleur aan het einde der dijen 

 en schenen is van te weinig beteekenis , om hier eenig gewicht 



