12 LAGOPTBRA BIVIRGATA NOT. SPEC. 



De tweede onduidelijkheid , of liever onjuistheid , wordt in de 

 derde paragraaf gevonden, waar Guenée zegt, dat de mannelijke 

 vlinders zich in dit genus van de wijfjes onderscheiden door het 

 verschil in lengte van het eindlid der palpen. Dit geldt nu wel 

 voor Lag. honesta en dof af a , maar niet voor magica, want bij 

 deze soort is het eindlid der palpen in beide sexen even lang. 



Eindelijk moet ik nog opmerken , dat bij versehe exemplaren 

 van dotata Fabr. de lichte dwarsband der achtervleugels inderdaad 

 lichtblauw is en de beschrijving van Fabricius in de E^it. Sj/st. 

 ITI, 2 p. 55, n". 153, dus juist mag heeten. Ook is het niet 

 waar — ten minste niet altijd — dat « les deux sexes sont sem- 

 blables». Een wijfje in mijne collectie heeft donkere, ongeveer 

 kastanjebruine, langs den voorrand , vooral in het midden lichtere, 

 bijna ongeteekende voorvleugels, terwijl op twee mannen de be- 

 schrijving van Fabricius past. Zij hebben dus bruingrijze voor- 

 vleugels met, vooral boven de helft, lichter middenveld. 



Eene nieuwe soort van het genus is, behalve miniaeea Felder, 

 die aan honesta verwant schijnt , de aan het hoofd dezes vermelde 

 bivirgata, waarvan ik een gave en frissche i van 68 mm. vlucht 

 voor mij heb. Zij behoort tot Guenée' s tweede groep en mist dus 

 de langere beharing aan de onderzijde van ader lil;. Even Ab dotata 

 vertoont zij een lichtblauwen dwarsband der achtervleugels , maar 

 onderscheidt zich door de twee evenwijdig en beiden zeer schuin 

 loopende donkerbruine d warslij nen en het ontbreken van ieder 

 spoor eener niervlek op de voorvleugels , benevens door de ten 

 deele sneeuwwitte achtervleugelfranje (zie PI. 1 , fig. 5). Verder is 

 de beharing van borst en dijen ten deele menierood (bij dotata 

 grauwgeel). Lid 1 en 2 der palpen (PI. 1 , flg. 5«) zijn donker 

 menierood; lid 3 is bruin met gele spits . een vierde zoo lang als 

 lid 2. Bij dotata zijn de palpen geheel geelbruin met gele spits 

 van lid 3 en dit de helft korter dan bij hlvirgata. Sprieten 

 donkerbruin, draadvormig, fijn bewimperd, ieder lid aan beide 

 zijden met een langer haar. Schedel donkerbruin met eenige roode 

 haren. De, evenals bij dotata zeer groote halskraag mede donker- 

 bruin, de schouderdeksels en rug meer paarsbruin. 



