tELÏüCOiON or CALOMMATA? §3 



en der korte dikke pooten, en vooral ook in de machtigheid van 

 de mandibels en van hare ungues en in de eigenaardige structuur 

 der maxillae. De laatsten hebben hier een hoogst afwijkenden 

 bouw. Volgens genoemde schrijvers en mijne waarneming, zijn deze 

 zeer lang en smal, en verloopen niet, zooals gewoonlijk, horizon- 

 taal aan de benedenvlakte der monddeelen , maar buigen zich boven- 

 en iets buitenwaarts om, zoodat hare uiteinden ter zijde van de 

 mandibulae uitsteken, min of meer op de wijze der slagtanden bij 

 het varken (zie flg. 4 en 2). 



Dat Lucas echter niet hierin , doch in den , bij tegenoverstel- 

 ling met de Mygaliden in het algemeen, van elkaar verwijderden, 

 vreemden oogensland het hoofdkenmerk van zijn ongelijksoortig 

 genus scheen te vinden, moge blijken uit zijne bij verschillende 

 gelegenheden gewijzigde nomenclatuur er van voor hetzelfde dier. 



Eerst (1835) bezigde hij den geslachtsnaam Pachi/losceUs , afge- 

 leid van het Grieksche «pachylos» (dik) en « chely » (kaak). Inder- 

 daad springen dan ook hier de hoogte en breedte der mandibels * 

 sterk in het oog (zie fig. 6). 



Daarop (1837) veranderde hij dien in Actinopus , naar het Griek- 

 sche « aktin » (stekel) en « pous » (poot). Hier namelijk komen op 

 den rug der achterste extremiteiten, bij mijn voorwerp het sterkst 

 aan het derde paar, korte, doch vrij dikke, rosachtige, baardvor- 

 vormige setae voor, mij aan de analoge stekeltjes bij Liphistius 

 en sommige Ctenizae herinnerende. Hunne tarsen hebben drie 

 klauwtjes (zie fig. 4). 



Laatstelijk (1842) bepaalde hij zich tot de sedert gebruikelijke 

 benaming van Calommata , volgens de Grieksche woorden « kalos » 

 (fraai) en « oops » (oog). 



Waarom hij de oogen « schooner » vond dan anders , en vooral 

 om welke reden hij aan zijne spin den naam van fulvipes heeft 

 toegelegd , is mij minder duidelijk , zijnde het geheele dier cc fui vus » 

 of « pallide ferrugineus » (Dol.) , en niet alleen de pooten. 



Deze soort was, ten tijde van Lucas, uitsluitend aangetroffen 

 in Zuid-Amerika (Bahia in Brazilië); sedert echter, — en ik druk 

 hierop met het oog op mijn vraagstuk, — werd eene tweede 



