98 PELECODON or CALOMMA.TA ? 



kaak haken, — trouwens reeds lang vóór hem voor Calommata 

 beschreven, — naar welke laatste hij nochtans meende , zijn 

 «nieuw» geslacht te mogen benoemen. 



Voeg hierbij , dat in Doleschall's beschrijving en afbeeldingen 

 van den Pelecodon niet geringe onvolkomenheden en vele onnauw- 

 keurige détails in het oog vallen ^). 



In de eerste plaats zijn de o ogen zelven te noemen. Zijne, 

 1. c. Tab. XIII fig. 2 gegeven , levensgroote afbeelding klopt vol- 

 strekt niet met den voor zijn genus, meer naar de natuur, getee- 

 kenden bijzonderen oogenstand op de ongenommerde slotplaat. 



Ten tweede, het sternum. Dit beschrijft hij als «rond» en 

 beeldt het werkelijk sub fig. 2 è ook als zoodanig af, doch, blijk- 

 baar minder juist , in den vorm van een' met den passer getrokken 

 cirkel, zonder eenige aanduiding van den meer polygonalen omtrek, 

 door de heup-aanhechtingen gevormd. 



Ten derde. Voor de maxillae bestaat insgelijks eene waar- 

 schijnlijke fout. Zouden die in waarheid « denticulatae » zijn? Bij 

 de twee beschi^even Calommata-soorien en bij mijn specimen doen 

 zij zich oogenschijnlijk 2) niet getand voor, — zooals de man- 

 dibels, — maar eenvoudig als « fimbriatae ». 



Als eene vierde omissie is te beschouwen, dat de schrijver, die 

 den geslacht'snaam naar de ungues mandibulares vormde, 

 juist van deze niets anders geeft dan de onbeduidende zinsnede : 

 «de haak zoo lang als de kaak zelve». Hunne langwerpig ge- 

 ribde bovenvlakte en hunne fraai gezaagde onderrand, — zoo 

 juist door de auteurs van Calommata aangegeven , — worden niet 

 eens vermeld. Zelfs de pikzwarte kleur er van moet men alleen 

 opmaken uit de Grieksche afleiding van den naam Fekcodoa (zie 

 hiervoren blz. 91). Zeer onjuist wordt ook de, mede niet beschreven 

 doch wel in fig. 2Ô afgebeelde, eigenaardige (hoek- of knievormige) 



1) Het 13 verre Van mij , lleni daarvan eöuig verwijt te maken , maar toch 

 mocht niet verzwegen worden , dat ook op hem het „Inter dum bonus dormitat 

 Homerus '* toepasselijk is. 



2) Uit vrees van mijn exemplaar te 2ullen schenden, heb ik de maxillen niet 

 afzonderlijk onder sterkere vergrooting durveû onderaoeken. Met de loupe lieteu 

 zich daaraan geene tanden onderscheiden. 



