IN HOLLANDlâ INTENTARUM. 117 



Latino sermone haec varus modis declinantur , in genere , absque 

 régula universali. Pro me , in formatione Genitivi, etc., banc normam 

 secutus sum: 



Sin nomina exeant in vocalem , eis addidi « i », e. g. Cambridgei, 

 Bertkaui, Pavesii, — sin in consonant em, «ii», e.g. Kochii, 

 Simonii, Thorellii, et sic porro pro Dativo, etc. 



Tandem, in Familiarum denominatione , praetuli exitum in 

 « oïdae )) buie in « ides » aut « idae » , propter ejus significationem , 

 vi vocis Graecae, « similaris » . Insuper, Tborellii bocce aliisque 

 argumentis ductus., in scriptis meis anterioribus eo exitu semper 

 uti solebam. 



Terminationem in «ae» , loco bujus ceteroquin non minus rectae , 

 in (( es )) , banc ob causam assumsi , quia nomina Subordinum aut 

 Sectionum, — ut ad verbum «aranea», in plurali feminino , spec- 

 tantia, — omnium consensu, in «ae» desinunt. Quoque, ni fallor, 

 plerique zoologi, nunc temporis, illâ terminatione utuntur. 



Hagis Comitum , 

 die nono mensis Augusti anni MDCCCLX!^XV. 



