194 CATALOGUS ABANEARUM , HUCUSQTJB 



M. pulicaria Snd. 



.. s. formosa CK. , — Brassus nitens: Blw. 



Utrecht, Zuid-Holland, Zeeland, Noord-Brabant , Limburg. 



Hls. — Mrs. — Sx. — G.V.W. — mihi. 



Nee communis, nee rara. 



In vus arenosis et lapidosis, saepe prope silvas. 



Pulchre albo-striata. 



G. Kochii cognomen ((.formosa^) huic Sundevallii, — accpulice» 

 derivato, — praeferrem. 



Quod ini erdum proveniret : « massenhaft in einem gemeinschaft- 

 lichen Zellengewebe» (O. H. Ung. Sp. F. B. HI. S. 359), mihi 

 non nisi pro pullis valere videtur. 



M. scìntillans Gb. 



Utrecht, Zuid-Holland , Limburg. 



Mrs. — Sx. — mihi. 



Rarior. 



Ad aut prope Ericarum campos (heide-grond). 



Praecedenti paulisper major, minus laete pietà et abdomine 

 in medio constricto. 



Valde affinis M. aurulentae G.K. (= formicaria Snd.) mihi 

 videtur. Gum hac et , minore jure , quoque cum fulgente Wik. 

 (= fastuosa G.K.) antea confudimus. 



M. splendidissima L.K. 



= armata Gb. et Brassus fastuosus aut T)r. dives Le. (E.S.). 



Zuid-Holland (Loosduinen, Scheveningen , Wassenaar). 



Ev. — Lbg. — mihi et filio. 



Non communis, sed locis dictis sat frequens. 



In solo sabuletorum maritimorum (duin-grond). 



Nostrarum Micariarum minima, sed maximi splendoris in luce solari. 



Ejus «cocon», mense Augusti, in captivitate constructum, 3 

 modo ovula, sed relative magna, continebat. 



Haec species Simonio « Clirysotlirìx » postea « Micariolepis » sub 

 nomine, a genere Micaria separata fuit. Dein Pavesi genus illud, 

 ob dubia litteraria, <iiBo?iay> nominavit {Fauna Tunisina, p. 21). 



