218 OVER EENIGE UITLANBSCHE ORTALINEN. 



gaande synopsis de soort heb gerangschikt onder degenen , bij welke 

 die ader niet is opgebogen.. 



3. Campylocera robusta v. d. Wulp. 



Tijdsclir. V. Entom. XXIII. 190. 48. 



Het voorhoofd steekt slechts weinig vooruit en het aangezicht 

 is onbeduidend teruggetrokken. Het door mij 1. c. beschreven 

 exemplaar hield ik ten onrechte voor een <?; het naar beneden 

 omgebogen gedeelte van het achterlijf is niet anders dan de 

 groote , breede eierbuis van het Î ; deze is zeer glanzig bruin 

 en, behalve aan het einde, dicht bezet met uitstaande donkere 

 beharing. 



De soort komt ook op Sumatra voor , want in het Leidsch museum 

 bevindt zich een 2 van Benkoelen (Leembrugge). Aan dit exemplaar 

 zijn de pooten donkerder, de schenen, althans de beide achterste 

 paren, zelfs pekbruin. 



4. Campylocera longicornis nov. sp. 



Testacea ; thoracis dorso , maculis pleuralibus , metanoto , fasciisque 

 abdominalibus fuscis; antennis elongatis, articulo secundo oblique- 

 truncato, articulo tertio secundi duplo et ultra longlori; vertice, 

 pleuris scutelloque macrochetis munitis; ovipositore magno, ab- 

 dominis longitudine, nigro nitido; alarum apice dilute infuscato; 

 nervo radiali subundulato; nervi discoidalis parte ultima distincte 

 recurvata. — 2 long. 8 mm. praeter ovipositor. — PI. 7. fig. 3 en 4. 



Van alle andere soorten door de bijzonder lange sprieten onder- 

 scheiden. 



Kop (fig. 3) roestkleurig ; voorhoofd slechts weinig vooruitstekend, 

 zoo goed als naakt , in 't midden met eene bruine V-vormige vlek ; de 

 kielvormige ribben van het aangezicht , alsmede de mondrand zwart- 

 bruin en glanzig ; achterhoofd van onderen iets gezwollen en donker 

 behaard ; op den schedel eenige raacrocheten. Sprieten zoo lang als 

 de kop in profiel ; het tweede lid weinig langer dan het eerste , 

 aan het einde scheef afgeknot; het derde ruim dubbel zoo lang als 



