EN EENIGE VEEWAIfTE SOORTEN. 243 



zwartgrijs afgezet, schuin, ongebogen en hoogstens onder den 

 voorrand met een spoor van eenen tand ; het middenteeken is een 

 wolkig zwart streepje op dedwarsader; van de zwartgrijze schaduw- 

 lijn is wel het schuine, van den aanvang der tweede dwarslijn 

 uitgaande, bovengedeelte , maar niet, zooals bij Kühniella, het 

 ondereinde duidelijk ; de tweede dwarslijn is ongeveer in vorm 

 gelijk aan de eerste, zelden is zij flauw geslingerd, maar steeds 

 zonder den scherpen wortelwaartschen tand onder den voorrand , 

 die bij Külmiella wordt opgemerkt. Vooral cel \b der voorvleugels 

 is bij Elutella soms vrij sterk geelachtig of roodachtig getint 

 /variëteit I en II). Zoo iets komt bij KüJmiella nooit voor. 



Bij Passulella staat de eerste dwarslijn, die vrij breed is, nog 

 verder naar achteren dan bij Elutella, duidelijk voorbij eenderde. 

 Zij is bij die soort geheel ongebogen, bijna rechtstandig, en hare 

 vrij dikke donkere afzetting franjewaarts geheel vervloeid. Midden- 

 teeken onduidelijk ; nog flauwer is de tweede dwarslijn , die nauwelijks 

 te bespeuren is aan eene flauwe afbreking der zwarte langslijntjes 

 op de aderen 2 tot 6. De grond der voorvleugels is bij Passulella 

 donker, bruinachtig stofgrijs. 



Wat Eph. xantliotriclia aangaat, die in grootte Kühniella het 

 meest nabijkomt, zoo staat ook bij deze de eerste dwarslijn even 

 ver naar achteren als bij Passulella, en is ook zeer breed; hare 

 zwarte afzetting is franjewaarts mede sterk vervloeid, maar deze 

 lijn is in het midden gebogen , met twee stompe tanden tegen den 

 achterrand en haar uiteinde is aan den binnenrand nauwelijks 

 verder van den wortel dan haar begin aan den voorrand verwijderd. 

 Het middenteeken bestaat uit twee kleine , flauw verbonden zwarte 

 vlekjes. Van de schaduwlijn zie ik bij geen mijner 10 exemplaren 

 eenig spoor , wel bij de meesten eene zwarte beschubbing aan den 

 binnenrand van cel Iö; en bij een eene vrij sterke roodachtig gele 

 lijn door cel \h van het middenveld. Het begin der tweede dwars- 

 lijn aan den voorrand is bij Xanthotricha even schuin als bij 

 Kühniella en zij springt ook op ader 6 even ver franjewaarts 

 terug , doch is vervolgens minder hoekig gebroken , en loopt merk- 

 baar schuiner dan bij Kühniella , zoodat zij , hoewel de binnenrands- 



