244 AANTEEKENINQEN OVER EPTIESTIA KÜHNIELLA ZELL. 



hoek van den vleugel veel meer afgerond is , toch even ver daarvan 

 af in den binnenrand uitloopt als bij Kühniella. Op de aderen 

 2, 3, 4 en 6 vindt men zwarte langslijntjes, door de tweede 

 dwarslijn afgebroken en even daarvoor iets dikker. 



De achtervleugels zijn bij Kühilella vrij helder wit en iets door- 

 schijnend, het aderbeloop is gewoonlijk alleen boven den binnen- 

 rand der middencel en ader 2 grijs beschubd, meest ook de 

 uiteinden der aderen \a — \c en die der cellen tusschen haar, 

 terwijl alleen de vrij duidelijke vleugelpunt een weinig grijs be- 

 stoven is. Franjelijn grijs; franje wit met eene fijne grijze lijn 

 over den geelachtigen wortel. Xanthotricha heeft even witte achter- 

 vleugels, ook Passulella, maar bij beiden zijn zij zichtbaar smaller , 

 terwijl zij bij EluieUa witgrijs met donkerder (grijs) aderbeloop 

 kunnen worden genoemd. De vrij duidelijke geelachtige beharing , 

 die men bij Ëlntella $ op de bovenzijde van den achtervleugel- 

 wortel opmerkt, ontbreekt bij Kühniella c?, maar daarentegen 

 heeft de binnenrandsfranje eene onzuiver geelachtige tint. 



Op de onderzijde zijn de voorvleugels grijs en de achtervleugels 

 wit. Zeer valt in het oog, bij eene beschouwing der mannelijke 

 voorvleugels, hoe klein de omslag aan den voorrandswortel is, 

 terwijl deze bij Elicfella, Xanthotricha en Fassulella vrij duidelijk 

 mag heeten. 



Zooals ik reeds in dit Tijdschrift , op de bovenaangehaalde plaats 

 opmerkte , is ader 2 der voorvleugels bij Kühniella langer dan bij 

 EluieUa en verder van ader 3 en 4 geplaatst; die ader is bij 

 Xanthotricha even lang als bij Kühniella. Nog vind ik, dat de 

 verst uitstekende plaats van de middencel der achtervleugels bij 

 Kilhiiella, Xanthotricha en Fassulella nauwelijks tot twee vijfden 

 der vleugellengte reikt, terwijl zij bij Elutella genoegzaam op de 

 helft van den vleugel is gelegen. 



Pooten en borst zijn grijs, ook het achterlijf dat bij den man 

 eene korte , geelachtige staartpluim heeft , terwijl bij de meesten 

 mijner vrouwelijke exemplaren de eierlegger uitsteekt. Deze is op 

 zijde en aan het eind fijn behaard (zie fig. 17). 



Behalve bij Maastricht, is de vlinder bij Utrecht gevonden en 



