EN EENIGE VEEWANTE SOORTEN. 245 



laatstelijk bij Nijmegen , van waar de heer Dirk ter Haar mij een 

 exemplaar zond. 



Deze is dus de beschrijving onzer vlindersoort in hare ver- 

 schillende toestanden , zoo uitvoerig mogelijk. Moge hierdoor de 

 entomoloog misschien bevredigd zijn, hij die door Uj^/iestia Kü/miella 

 wordt geplaagd, verlangt meer en wel eene aanduiding van middelen 

 om haar uit te roeien, doch dergelijke middelen zijn niet ge- 

 makkelijk op te geven. Evenals in meer gevallen , wanneer het 

 de bestrijding onzer kleine vijanden uit de insectenwereld geldt , 

 staan wij hier voor een moeielijk vraagstuk. Men kan het meel 

 niet met stoffen vermengen, die vergiftig voor de rupsen zijn, en 

 het opzoeken der poppen, rupsen en vlinders is een onbegonnen 

 werk. Alleen zou het zorgvuldig en aanhoudend reinigen door vegen 

 en uitschrappen der reten en hoeken van alle bewaarplaatsen van 

 het meel aan te bevelen zijn ; het , vooral in het na- en voorjaar 

 (December — April) , overbuilen van het aangetaste meel en on- 

 middellijk verbranden van het verzamelde vuil en van den staart 

 (overblijfsel bij het builen) is mede ook zeer goed, en eindelijk 

 wellicht ook de invoering van kleine insecten-etende dieren , zooals 

 egels. Het is echter te vreezen . dat men lang en onverpoosd deze 

 maatregelen moet blijven toepassen, daar de voortteling van onze 

 Ephestia snel en bijna onophoudelijk voortgaat. 



In mijne bovenstaande beschrijving heb ik KüJmiella vergeleken 

 met Ehdella, Vassulella en Xanthotricha , zijnde de eenige Ephestiën 

 die ik in natura ken. De eerste soort is genoeg bekend en vooral 

 door Zeiler goed beschreven; zij is echter waarschijnlijk nog nooit 

 zoo nauwkeurig bezien als in den laatsten tijd. Wat Passulella 

 aangaat , zoo is deze Ephestia nog niet lang geleden beschreven , 

 namelijk eerst in 1875 door Barrett, in hei EtUomologist'' s Monthly 

 Magazine, XI, p. 271. 



De benaming van de kleur der voorvleugels « fuscous with a 

 yellowish tinge», is niet gelukkig. Verder staat er: «e? with one 

 ochreous tuft at the ba^e » doch aan welke liasis wordt niet op- 

 gegeven. In het XlXe deel van hetzelfde tijdschrift, p. 104 (1882) 

 beschrijft de heer Buckler verder de rups, met opgaven omtrent 



