EN EENIGE VEEWANTE SüOBTEN. 247 



niet van mijne overige voorwerpen. De aard van het laatstgenoemde 

 voedsel bracht mij, in verband met eene aanteekening van Zeiler 

 bij Külmïella (zie Stett. Ent. Zeit. t. a. p.) op het denkbeeld of 

 deze \.\xx\en-Ep]iestïa , die ik als Xanthotricha bezat, ook soms 

 dezelfde kon zijn als Ephestia ßcella. Als auteur wordt bij laatst- 

 genoemde soort in Staudinger en Wocke's Catalogus (Anno 1871) 

 opgegeven Douglas, Proceed. Ent. Soc. of London, 1851, p. 114, 

 doch op die plaats is geene beschrijving te vinden, alleen eene 

 korte aanteekening van Douglas, betrekking hebbende op eene nog 

 onbeschrevene Ephestia, uit vijgen gekweekt, die hij daarom i^icé^/a 

 wilde noemen. Hij kan dus niet als auteur gelden, maar wel 

 Stainton, die eenige jaren later (in 1859) in zijn Manual of 

 British Butterfiies and Moths, II, p. 169, eene als volgt luidende 

 beschrijving gaf. 



Ephestia fcella , 8''^— 10"^ {Elutella = 1 "—^"'). F(ore) w(ings) 

 grey with the costa much rounded ; f(irst) l(ine) dark grey ; s(econd) 

 l(ine) dark grey , sinuous , followed by a pale band. Larva whitish , a 

 pale reddish stripe on each side of the back , head and second segment 

 brown. On figs. — Hoe kort deze beschrijving ook wezen moge, 

 zoo geeft zij, met die van Elutella vergeleken, toch goede ken- 

 merken aan, namelijk 1°. in het verschil van grootte; 2°. in de 

 sterke buiging van den voorrand ; 3°. in den vorm der dwarslijnen , 

 die juist op de verschilpunten wijzen, welke men ook tusschen 

 Elutella en Xanthotricha waarneemt. Alleen moet ik opmerken, 

 dat het beter zou zijn te zeggen, dat de buiging van den voor- 

 vleugelvoorrand reeds aan den vleugelwortel begint en dat de 

 dwarslijnen licht zijn, de eerste met eene breede donkere be- 

 schaduwing. 



Deze korte beschrijving vulde Stainton in het Entomologistes 

 Annual for 1865 p. 102 aan, door eene meer uitvoerige schildering. 

 Hij ontwikkelde de kenmerken der soort nader en gaf ook op , dat 

 de vlinder, behalve uit vijgen, ook uit kurken en amandelen was 

 gekweekt. 



Eene beknopte beschrijving gaf ook Barrett, in het Eitoni. 

 Monthly Magazine, XI (1875), p. 270, met de mededeeling dat 



