12 VERSLAG, 
buikzijde van liet dier. De ligging van den zuiger is hier dus 
zoo te karakteriseeren , dat het proximale- of v^roitelgedeelte binnen in 
het uitsteeksel eene lis of duplicatuur vormt, terwijl het distale- 
of topgedeelte op de normale plaats rust. üat dit in verband staat 
met de buitengewone lengte, welke de zuiger bij deze vlindersoort 
bezit, ligt voor de hand, vooral indien men bedenkt, dat bij dit 
orgaan niet , zooals bij de vleugels , na het uitkomen der imago 
eene aanzienlijke uitrekking plaats vindt. Het meten van den zuiger 
bij de genoemde pop, die van een wijfjes vlinder was, gaf tot resultaat, 
dat het in hel uitsteeksel opgeborgen zuigergedeelte ongeveer 45 mm. 
lang bleek te zijn, de rest ongeveer 35 mm. Dit stemt met de 
lengte van den zuiger der vrouwelijke imago overeen, die, nage- 
meten , ongeveer 80 mm. bleek te bedragen. Een manlijk voorwerp 
had een zuiger van ruim 90 mm. 
Ten slotte spreekt de heer Oudemans over de beweeglijkheid der 
Fsj/c// e-wijl' jtë binnen den zak, waarin zij ook als rups leefden. 
De staat van ons weten daaromtrent, inzonderheid in verband met 
de paring, is voornamelijk gegrond op de waarnemingen van Mann, 
Stettiner Entom. Ztg. 1844, p. 173 — 176, wa.a.v o\ev Psj/ che p lu- 
mi/era O gehandeld wordt. Heylaerts, in Sepp, 2de Serie Dl. Ill, 
pg "274, sluit zich bij de mededeeling van Mann geheel aan , wal 
betreft eene andere, door hem waargenomen soort, Psiche (jrasll- 
nella Boisd, Bij de paring steekt het $ het geheele abilomen diep 
in den zak van het $ en bereikt, aldus voortdringend , tusschen 
hare buikzijde en hare pophuid , die het $ nooit verlaat, 
de opening der bursa copulatrix. Het $ bevindt zich nl. steeds 
met haar k o p e i n d e naar het vrije einde van den zak , steekt 
zelfs, wat o. a. door Mann en Branls werd waargenomen (voor 
P<y. pliiniifercc), nu en dan dit gedeelte uil den zak. Dit is mogelijk 
gemaakt doordien de pophuid aan het kopeinde steeds verbroken 
wordt. Verondersteld wordt dus, dat, mocht het ? zich al eenigszins 
in den zak op en neer bewegen, de pophuid nagenoeg haar geheele 
lichaam steeds blijft omgeven. 
Wat dit laatste betreft, deed Spreker in den afgeloopen zomer 
eenige waarnemingen, die daarmede niet geheel overeenkomen. 
