VERSLAG. 21 
20 minuten afstands van Groningen in het « Onland » op ürentsch 
grondgebied onder het gehucht Eelderwolde gevangen. In het Tijd- 
schrift komt eerstdaags een artikeltje over deze soort. Er zijn in 
de doos gestoken 4 c?«? en 2 $?. De twee achterste ^^ behooren 
tot de variëteit Groii'wgana met paarsblauwe streepjes in de cellen 
der achtervlcngels en door Spreker in het Tijdschrift uitvoerig be- 
schreven. Het voorste Î is de type , het tweede een donker exemplaar, 
dat een duidelijke overgang vormt lot het zeer donkere in het 
Tijdschiift te beschrijven en af te beelden en dat weder zeer sterk 
doet denken aan de var. Eiiri/bla Ochs. 
14. Ten slotte wordt de aandacht gevestigd op een dwergachtig 
exemplaar van Pieris rapae L. 't Is een 5 door Spreker in zijn 
tuin te Warga na een tijd van groote droogte gevangen. Het meet 
34 mm., terwijl de kleinst opgegeven maat 40 mm. is; de zeer 
kleine variëteit minor Costa uit Toskane meet minstens 37 mm. 
In een tweede doosje staan eenige Agrotidae, die sterk op elkander 
gelijken : 
1. Agrotis dUrapezïum Borkh. 2. A. sügmafica Hbn. 3. A, 
hrunnea "WV. en 4. A. Dahlil Hbn. vai", rnfa Tutt. Terwijl 
stigmatica van rliirapezinm onderscheiden is door het zwarte voor- 
randsvlekje aan de golflijn der voorvleugels en de meer gezwaaide 
golflijn , en de achtervleugels ook zeer verschillend van kleur 
zijU;, bestaat het onderscheid tusschen Higniatica en hrunìiea var. 
lucifera Esp. in de donkere afzetting van de eerste dwarslijn, die 
bij stigmatica op de voorrandshelft breed en donker is, vooral in 
de middencel en bij brunnea smal Verder is de golflijn bij stigmatica 
veel helderder en veel breeder en donkei'der afgezet dan bij ijrunnea. 
Ook de achtervleugels zijn verschillend, vooral wat de kleur der 
franje betreft. Spreker meent de lepidopterologen geen ondienst te 
doen hun een paartje van stigwafica te vertoonen, van Wiesbaden 
afkomstig. «Der vierte im Bunde» is A. Dahlii var. ru/a Tutt. 
In «Onze Vlinders» heeft hij er reeds op gewezen, dat deze exem- 
plaren aan brunnea doen denken. Om de aanwezigen daarvan te 
overtuigen heeft hij een exemplaar er bij gezet. 
In « Onze Vlinders » heeft hij ook gezegd dal de type van A. Dahlii 
