(p. e. T. SNELLEN, BESCHRIJVINGEN ENZ.) 79 
bruin getint, de achterscheenen op den rug dun beliaard, gewoon 
gespoord, de middensporen langer dan het andere paar. 
West Java, Preanger, 15 — 1800 meter. Van den heer P. F. 
Sythoff, naar wien ik de soort l)enoem, ontvangen. 
8. Atteva Modesta m. nov. spec. PI. 5 fig. 5. (<?). 
Negen exemplaren , van beide seksen ; 25 — 28 mm. 
Deze soort , die de grootte heelt van de door Moore in den Catal. 
of the Lep. of the East Ind. Comp. II p. 300 pi, VII a fig. 8 en 
pi. XIII fig. 11, 11 a (1858 — 9), beschreven en afgebeelde ^«6^m 
Bnicea , komt daarmede ook in alle kenmerken overeen, alleen 
bezitten de, bij den man mede veel dunnere en korter dan de 
middenpoolen zijnde, ongespoorde achterscheenen geene lange, witte 
beharing zooals die bij Brucea mas aldaar voorkomt; zij zijn glad 
beschubd. 
Palpen wit, op zijde grijsbruin geteekend. Kop wit, de schedel 
met een grijsbruin dwarsstreepje. Sprietwortel wit , een randje 
bovenaan en de schaft grijsbruin. Halskraag met matgouden onder- 
en sneeuwwitte bovenhelft. Thorax matgoud. Voorvleugels met vrij 
wel ongebogen voorrand , de punt stomp , de achterrand in het 
midden iets ingetrokken (bij Brucea regelmatig gebogen). Hunne 
grondkleur is een eigenaardig, geelachtig, iets glanzig grijs wit, eenigs- 
zins als ligt beslagen zilver, de voorrand is matgoud, naar binnen 
vervloeid, aan den wortel breeder; franje matgoud. Teekening ont- 
breekt. Achtervleiigels matgoud, ongeteekend, legen den worlel iets 
dunner beschubd (ook in cel \h een weinig). De franjelijn is don- 
kerder, de franje een weinig lichter dan de vleugel. Onderzijde 
der vleugels malgvud, de vooivleugels onder den voorrand breed 
grijsbruin bestoven, de achlervleugels smal. 
Achterlijf matgoud , de ringen aan de buikzijde wit geteekend. 
Borst, voor- en middenpooten , bij het wijtje ook de achterpooten , 
grijsbruin, iets glanzig, wit geteekend. De mannelijke achterpooten 
matgoud. 
Assam. Van den heer Hamilton ontvangen. 
