CtUESTISVtrNDEKS OP JATA. 135 
schetsen van het paringsapparaatp zooals zich dat bij de Rhopalocera 
vertoont , en vervolgens een zoo volledig mogelijk overzicht laten 
volgen van het belangrijkste, dat van de vroegste tijden af tot 
nu, over deze organen bij de vlinders gepubliceerd is geworden. 
Het abdomen van een vlinder laat zich, wat den vorm betreft, 
het best met eene sigaar vergelijken, die zijdelings een weinig 
gecomprimeerd is en waarvan het stompe gedeelte met den meta- 
thorax van het dier samenhangt en het puntige, vrij naar achteren 
reikt. Door insnoeringen wordt het huidskelet van het abdomen 
in ringen verdeeld^ die bijna allen van dezelfde grootte zijn. Elke 
ring bestaat uit een ruggedeelte, tergiet en een buikgedeelte of 
sterniet, die rechts en links door een dunne zijplaat, pleura, ver- 
eenigd zijn. Deze ringen zijn door vliezige chitinestrooken onderling 
beweeglijk verbonden. Enkele ringen uitgezonderd, vindt men aan 
de rechter en linkerzijde van het achterlijf, ongeveer in het midden 
van elke pleura, een stigma, de ademhalingsopening, waardoor het 
tracheeënsysteem met de buitenwereld in gemeenschap staat. 
Gegrond op onderzoekingen van den laatsten tijd, wordt het 
vlinderabdomen, bij beide seksen, beschouwd oorspronkelijk te be- 
staan uil 10 ringen. Bij de mannelijke en vrouwelijke dieren blijft 
van ring 1 , door sterke reductie, alleen het ruggedeelte of tergiet 
over, terwijl zijn buikgedeelle uit vliezige chitine, als verbinding 
tusschen achterlijf en metathorax, bestaat. Bij de mannelijke dieren 
zijn de oorspronkelijke ringen IX en X in de paringswerktuigen 
hervormd, terwijl bij de vrouwelijke, ring VIII, tX en X sexueel 
en tot beschuttende deelen van den anus en den vaginatnond 
gedifferentieerd zijn. De overige langen zijn normaal gevormd en 
duidelijk waarneembaar. Ring IX bij het mannetje, die om 
zijnen vorm aan een zegelring doet denken, waarvan het breede, 
ovale bovengedeelte aan het tergiet beantwoordt , vertoont aan 
zijn ventraal, smaller gedeelte een in de middellijn van het ab- 
domen gelegen en naar voren gericht verlengsel, dat door Baker ( ^ ) 
(1) Zie Historisch anatomisch overzicht pag. 171. 
