CTKESTISVLINDERS OP JÄTA. 143 
Triangelstück oder Dreyeck aussiehet, und an der Spitze ein kleines 
Häkchen s hat», en vergelijkt de valvue met «Löffelstücken». 
Bovendien ontdekte De Geer bij zijne Pj/ffaera, «an der Innern 
Seite der Kappe, gegen die Basis, zween andere schuppichte, krumme 
und gezähnelte Theile e. c. von brauner Farbe,» waarvan zijne 
voorgangers geen melding hebben gemaakt en die waarschijnlijk 
met den naam van scapliium bestempeld moeten worden. De vorm 
dezer kromme, met tanden gewapende deelen, verraadt volgens 
De Geer, hunne rol bij de paring. In vereeniging toch met de 
valvae en den uncus vormen zij volgens hem, een geschikt werk- 
tuig om het achtereinde van het wijfje bij die gelegenheid te grijpen 
en vast te houden. 
Aan het vrouwelijk abdominaaleinde (PI. 4, fig. 1) beschrijft hij 
de ligging der anaalopening «wodurch (pag. 71) der Schmetterling 
nicht allein sein Bischen Unrath von sich giebt , sondern wo auch 
die Eyer, die er legt, den Ausgang nehmen,» en tevens aan beide 
zijden van den anus nog een klein plat schubaclitig, bruin, met 
vele haren begroeid stukje b. h., die beide den naam vanvalvulae 
verdienen. De toegang tot de bursa cop/ilatriw ontdekte hij na eenig 
vergeefs zoeken en zag deze opening door een schub d bedekt. De 
bnrsa zelve beeldt hij bij fig. 3, m, als een blaasje af. Ook aan 
De Geer waren dus niet meer dan twee openingen aan het vrouwe- 
lijk vlinderabdomen bekend. 
Op de verhandeling van De Geer volgde na verloop van bijna 
50 jaren een anatomisch-physiologisch onderzoek van Herold (6), 
dat in 1815 het licht zag en dat steeds een belangrijke arbeid 
zal blijven. Evenals zijne voorgangers bestudeerde Herold ook de 
copulatiewerktuigen en heeft deze uitsluitend hij Pieris BrassicaeL. 
onderzocht, beschreven en in teekening gebracht (Tab, IV). 
Ook Herold nam den penis waar in zijne sc/ieede , hei 9de iergiei 
in samenhang met den uncus en de beide valvae (fig. 3). Op 
pag. XIV zijner plaatverklaring beschrijft hij deze laatstgenoemde 
als : (( zwei grossen, Löfleln ähnlichen , nach aussen convexen , nach 
innen concaven hornartigen Stücke xx,'» en beschouwt ze als: 
«die vorzüglichsten und wesentlichsten Theile der H ülfs werk zeuge 
