160 (db. h. w. üe graaf.) 
enormous appendices inferiores» of valvae samenhangen. De penis 
noemt hij het «intromittent organ» en beschrijft het uitvoerig Üe 
kleine verschillen, die de vorm van het paringsorgaan bij Acentropus- 
exemplaren van onderscheidene vindplaatsen hem aanbood, achtte 
hij van te geringe waarde om daarop soorten Ie baseeren. Uit zijne 
w^oorden blijkt evenwel duidelijk, dat hij aan de paringsorganen, 
waarvan de instandhouding van de soort afhangt, groote waarde 
voor de soortonderscheiding toekent. 
In dienzelfden tijd deelde Ottmar Hofmann (25) mede, dat bij 
SöiapJdla Wahlbomiana L. en verwante sooi'tcn , de mannelijke 
paringswerktuigen zeer geringe verscliillen in vorm aanbieden, en 
daardoor als soortkenmerken geen waarde hebben ; dat evenwel bij 
de vrouwelijke dieren, de vorm van het achterlijfseinde en van 
den ovipositor scherpe soortkenmerken opleveren. Het mannelijk 
paringswerktuig beschrijft hij op pag. 437 aldus: «Die Männchen 
der Sciaphiien besitzen wie es bei den Lepidopteren überhaupt 
Typus ist, am Ende des Hinterleibo 3 hornige Klappen, eine 
mittlere, obere, unpaare (9de tergiet met den uncus) und zwei 
seitliche , paarige (sog. Haltzangen), valvae. Da , wo diese letzteren 
an der Bauchseite zusammenstossen , ist àiox penis inserirt ; unter 
der oberen Klappe findet sich die Afteröffnung.» 
Van het vrouwelijke paringsorgaan, de hicrsa copulatrix^ spreekt 
hij met geen enkel woord. Zijn rijken voorraad materiaal van het 
genus Sciaphila der Tortricidae familie had hij bij herhaling on- 
derzocht om de meening van Heinemann , als zouden Sciaphila 
Incertana , Wahlbomiana , Comnmnana , AUicolana , Minorana en 
Virgaureana, allen variëteiten van Wahlbomiana h. lA^n , te toetsen 
en het gelukte hem, althans bij de vrouwelijke dieren door gezegde 
kenmerken, bovengenoemde variëteiten tot 2 soorten te reduceeren 
en wel Sciaphila Wahlbomiana L. eenerzijds en Sciaphila Minorana 
H. S, of Minusculana Zeil. anderzijds. Dit genus schijnt volgens 
Hofmann tot verdriet geschapen te zijn voor systematici en biologen, 
want terwijl eerstgenoemden bij het karakteriseeren der onder- 
scheidene soorten , in de war worden gebracht door de groote 
veranderlijkheid der individuen in vleugelvorm, grootte, teekening 
