cyeestisvlindërs op java. 165 
bekleeding aan de bovenzijde bedekt met konische tanden en 
overigens gekenmerkt door tal van in de lengte verloopende plooien 
of rimpels. 
Zooals wij gezien hebben is Baltzer de eerste geweest, die bij Dei- 
lephila Elpenorh. deze eigenaardige weefsel verscheidenheid heeft waar- 
genomen en met den naam van «Reizorgan» bestempeld. Tevens kende 
hij het buisje, dat van de bursa ontspringende, na 2 of 3 windingen 
in den oviduct (vagina) eindigt, na eerst halverwege lot een peervormig 
blaasje te zijn opgezwollen «the spermreservoir of spermatheca». 
Onder den titel van «The Prehensores of Male Butterflies of 
the Genera Ornithoptera and Papilio» '), heeft Gosse (31) in 1881 
in eene voorloopige mededeeling, de copiilatieorganen van genoemde 
genera besproken en deze later, in de eerste helft van het volgend 
jaar, in eene zitting van de «Linnean Society» te fiOnden uitvoerig 
behandeld. Dit onderzoek verscheen in het licht in 1883, onder 
het opschrift a On the Clasping-organs ancillary to Generation in 
certain Groups of Lepidoptera» en is met fraaie afbeeldingen rijk 
geïllustreerd. 
Na een kort, onvolledig, historisch overzicht, deelt Gosse eerst 
zijne methode van onderzoek mede, die in hoofdzaal^ bestond in 
ontleding van het gedroogde materiaal «with a penknife, worn by 
age to a very fine and keen point,» onder toevoeging van zuiver 
water, waar dit noodig bleek te zijn om verwelkte of gerimpelde 
deelen hunnen natuurlijken vorm terug te geven De op deze wijze 
vervaardigde praeparaten werden met de loupe en den samen- 
gestelden microscoop onderzocht. Vervolgens geeft hij eene beschrijving 
van de vijf werktuigen, die het mannelijk copulatieorgaan samenstellen 
en door hem onderscheiden worden in een paar valvae, harpae, 
den uncus, het scaphium en den eigenlijken pe7iis. Elke valva ver- 
toont aan hare binnenzijde een bijzonder aanhangsel, de harpe, 
terwijl de uncus, dien hij tot het achtste abdominaalsegment rekent, 
met het scaphium in nauwe betrekking staat. Het orgaan, dat 
Buchanan White met den naam ^harpagoD heeft bestempeld, blijkt 
1) Proceed, of the Roy. Soc. of London, vol. 33, pag. 23—27. 
Tijdschr. v. Entom. XLIV. iO 
