CTBESTISVLINDERS OP JAVA. 167 
Omstreeks dienzelfden lijd was het standaardwerk van Snellen 
(32) <L De vlinders van Nederland » met het verschijnen van het 
tweede deel compleet geworden. In de inleiding van het eerste deel, 
waarin de Macrolepidoptera systematisch beschreven zijn, geeft de 
onderzoeker een overzicht van den uitwendigen bouw van den 
vlinder en beschrijft op pag. 11 het derde gedeelte des lichaams , 
het achterlijf, in de volgende bewoordingen : « Het bestaat uit 6 ot 
7 ringen, gewoonlijk goed te onderscheiden. Het is somtijds op 
den rug van vederbosjes voorzien. Aan het eind bevinden zich de 
teeldeelen, van buiten zelden te onderscheiden. Bij de mannelijke 
vlinders, wier achterlijf meestal dunner is dan dat van hel met eijeren 
beladen wijtje, is het uiteinde des lijfs dikwijls gepluimd, en ziet 
men onder deze pluim, staartplu'wi geheelen, soms daarbuiten 
uitstekend de staar tkleji pen [valvae) , terwijl het bij de andere sekse 
soms zeer spits toeloopt en een langen elerlegger vertoont, die als 
een verrekijker uiteengeschoven kan worden. Bij de Microlepidoptera 
is de elerlegger dikwijls zeer sterk ontwikkeld, hetgeen met de 
leefwijze der rupsen zamenhangt , die meestal zeer verborgen is 
(zie Microlepid. pag. XII). 
Onder den titel « Ueber den Geschlechtsapparat von Nemotois 
MetallicMs Poda » , heeft Cholodkovsky (33) in 1885 de resultaten 
gepubliceerd van zijn onderzoek op genoemden vlinder uit de 
familie der Tineidae, die in het systeem zeer dicht bij het genus 
Adela geplaatst is. Behalve van de inwendige geslachtsorganen, 
heeft hij ook van de mannelijke copulatieorganen en van de bursa 
copulatrix bij het wijfje eene beschrijving met afbeelding gegeven. 
Het mannelijk abdomen bestaat volgens hem uit 9 segmenten, 
waarvan 8 gemakkelijk waarneembaar zijn; het achtste segment heeft 
eene kegelvormige gedaante met naar achteren gerichten top, waar 
binnen zich in situ het negende bevindt ; het vertoont den vorm van 
een' ring , die uit twee stukken van ongelijke grootte bestaat , namelijk 
een zeer kleine tergiet en een groote eenigszins gewelfde sterniet, 
waarop als in eene groeve de peiiis , door een dunvliezig praepu- 
tium omringd, gelegen is; aan den achterrand van het O^e seg- 
ment zijn twee «klappen förmige Anhänge» bevestigd, door hem 
