176 (de. h. Vf. DE GRAAF.) 
vingerwijzing voor hunne verwantschap en volgorde. Voor de onder- 
scheiding van enkele zeer op elkander gelijkende soorten, hebben 
deze parings werktuigen eone groote waarde. 
In een omvangrijken , met vele afbeeldingen geillustreerden ar- 
beid, heeft Peytoureau (42) in 1895, de morphologische verhouding 
der genitaalaanhangsels bij de insecten behandeld en (pag, 129) 
een belangrijk hoofdstuk aan de mannelijke en vrouwelijke copu- 
latieorganen der Lepidoplera gewijd. Hij was de eerste, die eene 
juiste verklaring heeft gegeven van de afzonderlijke deelen, die 
bedoelde werktuigen samenstellen. Tot materiaal had hij gekozen : 
Bombyx Mori e? en ? , Acherontia Airopos S en ?, Safi/nis Jan'wa î, 
Callimorpha liera î , Pieris Brassicae S en ? , Zeiizera Aesculi % , 
Saturnia Pyrl $ , Pa])ilio Machaon $ en Sphinx Cotivolvuli <?; 
van Bombyx Mori onderzocht hij de larven en poppen. Volgens zijn 
onderzoek bestaat het vlinderabdomen bij beide seksen uit 10 ringen. 
Bij het mannetje komen (pag. 152) aan het achterlijf voor: 
« 8 anneaux normaux » , waarvan de 7 eerste ringen ieder één 
paar in de pleurae gelegen stigmata bezitten, terwijl aan den 1 sten 
ring het 1ste sterniet ontbreekt en de 9^6 en lO^e sexueel ge- 
differentieerd zijn. Van den 9^1«" ring kunnen het tergiet en het 
sterniet onderling beweeglijk verbonden of versmolten zijn. Het 
laatstgenoemde sterniet vertoont aan de voorzijde een in het midden 
gelegen , ongepaard verlengsel {sacms). 
Op het 9'le tergiet volgt de uncus, welke den anus bedekt en 
het lO'le teigiet vertegenwoordigt. Onder den anus nam hij het 
scaphium waar en beschouwt dit als het lO^e slerniet. Dit stuk 
fpag. 152) completeert cele circuit prolecteur de l'anus» en be- 
schermt « l'orgaae génitale externe», of den penis, die altijd 
tusschen het 9*16 en 10*^16 sterniet gelegen is en door een paar va^ya<? 
geflankeerd wordt, die met haren voorsten en buitensten rand, 
«prennent insertion sur le 9^ sfernite». 
Bij het wijfje zijn de 7 eerste ringen (pag. 150), «d'aspect 
normal » , ofschoon het l^te sterniet ontbreekt. Zij vertoonen ieder 
één paar in de pleurae gelegen stigmata; de drie volgende ringen 
noemt hij (pag. 150): « anneaux anormaux adoptés aux fonctions 
