CTRESTIS\ r,lNDKTJS OP .TWA. 201 
scheurden en voor het vervolp,' otibruikharen penis. Of liet nu bij 
alle vlindei's regel is, dat de ductus ejaculatorins aan den peuistoj) 
geen uitmonding heeft, maar blind eindigt, vereischt een nauw- 
gezet onderzoek. 
Op welke wijze zich nu bij onze Cyrestisvlinders de ductus ejaculato- 
rins m den penistop verhoudt, en of deze daai^ ook blind eindigt , of 
aan de uiterste punt van den pettis vrij naar builen uitmondt, heb 
ik aan het gedroogde en voor microscopisch onderzoek geschikt ge- 
maakte materiaal, ondanks vele pogingen, niet kunnen ontdekken. 
Ofschoon naar mijne meening ook bij deze vlinders, het mannetje 
na volbrachte paring zijn penis behoudt, kan ik omtrent de wijze, 
waarop bij dit orgaan het sperma vrij komt, niets met zekerheid 
mededeelen. 
Beschouwen wij ten slotte nauwkeurig de paringsapparaten der 
beide wijfjes en de daarmede correspondeerende/jt'?^^,? der mannelijke 
dieren, dan zien wij de overeenstemming, die er tusschen bedoelde 
werktuigen bestaat en besluiten daaruit, dat eene niet effect uil 
te voeren copulatie tusschen C^restis Lutea $ en Cyrestis Nivea î 
beslist onmogelijk is, omdat de penis voor het ostium. Imrsae en 
vooi- den Imrsasteel te zwaar gebouwd is. De vraag of eene pai'ing 
tusschen Cyrestis Nivea $ en Cyrestis Lzdea 2 met goeden uitslag 
bekrooni zou worden, meen ik ontkennend te moeten beantwoorden. 
Want al schijnt de mogelijkheid niet i*itgesloten , dat de teederder 
penis het wijde ostium tjursae kan binnengaan, zoo zal èn zijne 
halskromming, èn zijne geringere grootte, gevoegd bij den horizon- 
talen stand van den director penis, beletten, dal hij diep genoeg in 
den Ijursasteel binnen dringt oui met goed gevolg zijn plicht te ver- 
vullen. Door dezen coriespondeerenden bouw der copulatieorganen, die, 
zooals wij daareven aantoonden , Hoodzakelijki&vooY een mei ^u\\%i\^ 
gevolg te volbrengen paring , zal bij deze Javaansche Cyrestisvlinders, 
kruising en daarmede ook tjust aardvorming worden tegengewerkt. 
Over deze noodzakelijkheid voor de insecten in het algemeen, 
heeft zich reeds in 1848 in dien zelfden geest von Siebold (17) uil- 
gelaten , toen hij schreef (pag. 660 § 354 ,2). « Dieselben bestimmten 
Verschiedenheiten der einzelnen hornitjen und slarrenTheile derRuthe 
