IN DE ÜMSTREKICN VAN DUIEBETIGEN. 'ò 



u kuimen overtuigen, dat de anders zoo naauwkeurige Lacordaire 

 zich vergiste, toen hij schreef dat dit geslacht vleugelloos is. 

 Die twee kleine Hemipteren , welke zich daar langzaam over liet 

 oeverzand bewegen, en veel op elkaar gelijken, behooren toch 

 tot twee verschillende geslachten. De een is de Hebrits imsillns 

 Pali., de ander de Hydroessa pygwaea L. Duf. Bij den eersten 

 is het schildje zigtbaar en op het bruine vlies der vleugeldekkeii 

 staan paarlkleurige vlekken. Bij den ander is de thorax van acli- 

 ter in een driehoek over het schildje verlengd, en de vliezen der 

 vleugeldekken zijn doorschijnend met sterk geteekende bruine 

 aderen bezet. Die kleine Hemipter-larven , welke ge daar over 

 het water ziet loopen , zijn denkelijk die van deze soorten, bij 

 welke de vleugels zich slechts zeldeii schijnen te ontwikkelen. 



Daar op het water loopen eenige vliegen : de Ephydra riparia 

 Tall., met een bol vooruitstekend aangezigt; de Medeterus bipun- 

 ctatus met twee bruine stippen op de vleugels, en indien ge hier 

 in Maart komt, zult ge op het pas ondooide water den Med. 

 scambus aantrefien , waarvan het ç/ zulke zonderling gevormde 

 middenscheenen heeft. Alsdan vindt ge hier ook in menigte den 

 Hydrophorus nebtdosus l'ali., met zwart bespikkelde vleugels, die 

 kort daarna wel weer verdwijnt , maar zich des zomers nogmaals 

 vertoont, waarvan ge u kunt overtuigen, uit het groot aantal, 

 dat het water als bedekt. In tegeristelling van deze watervliegen 

 zitten daar op het zandige en zonnige voetpad eenige vrij groote 

 en schijnbaar logge fluweelzwarte vliegen, welke hunne met witte 

 vlekken bedekte zwarte vleugels steeds uitgespreid houden. Het 

 is de Anthrax fenestrata Tall. Ge zoudt denken dat hij gemak- 

 kelijk te vangen is, maar al nadert ge hem nog zoo voorzigtig, 

 schiet hij toch dadelijk pijlsnel op, zonder zich evenwel veel 

 boven den grond te verhefl'en of zich ver te verwijderen. Ziet ! 

 daar zet hij zich nogmaals neer, om zijn onrustig opvliegen ge- 

 durig te herhalen. De ylntkrax semiatra, wier vleugels als met 

 een breeden zwarten rouwband zijn omzoomd, trof ik dikwijls in 

 mijnen tuin te Driebergen, en ook steeds laag bij den grond, aan. 

 Beproeven wij thans of wij eenige van die waterjufl'ers kunnen 

 vangen , welke daar over dien vijver vliegen. Die groote hoog- 

 vlieger is niet gemakkelijk te vangen ; het is de Anax formosus. 



