6 EENE lONTOMüI.üGlSClIlO VVANDEI-ING IN AUGUSTUS 



terlijf rood gekleurd zijn. Met deze laatste soort zoude men ligt 

 (Ie veel zeldzamer voorkomende Astata loops kunnen verwisselen, 

 lïij deze soort is de basis van het achterlijf ook rood gekleurd, 

 maar terwijl het (/ van dit geslacht zoo groote oogen heeft, dat 

 zij elkaar van achter raken , zijn de oogen bij het geslacht Tâ- 

 châtes zoowel bij het ^ als $ gescheiden. Die schoone, met 

 oranje vlekken op thorax en abdomen versierde bij, is waar- 

 schijnlijk de Dhietus pictus. Deze soort is ten minste stellig 

 inlandscli, daar de heer van Vollenlioven voor twee jaren op 

 onze entomologische excursie in de omstreken van Arnhem er 

 eenige cT en Ç van vond. Toen hij mij deze toonde, dacht ik 

 eerst dat zij tot twee onderscheidene soorten behoorden, zoo zeer 

 verschillen de seksen onderling in kleur; vooral is het cf opmer- 

 kelijk wegens zijne voellioorns, waarvan de 5 eerste leden dik, 

 de 5 volgende afgeplat en als in een spiraal gedraaid zijn, ter- 

 wijl de 3 laatste geledingen lang en dun zijn. Hier bij dit 

 mierennest vliegt, laag bij den grond de Chelonus oculalor^ welke 

 geheel zwart is met 2 gele oogvormige vlekken op de basis van 

 het achterlijf. Een paar andere kleinere zwarte soorten van dit 

 geslacht treft men hier en elders meermalen aan. Dit geslacht 

 is ligtelijk herkenbaar, dewijl het achterlijf van boven een effen 

 schild vormt waarop men geen ringverdeeling ziet. De naver- 

 wante S'ujalphus irrorator heb ik in mijn tuin bij Utrecht wel 

 eens in Julij langs schuttingen gevangen. liet overigens geheel 

 zwarte insekt heeft eenen bronskleurigen vlek op het achterlijf, dat 

 van boven in slechts 3 ringen schijnt verdeeld te zijn. Onder de 

 groote bladeren van dien Araerikaanschen eik vliegt een onzer 

 schoonste hymenopteren, de Sphinctus serotinus^ die op het 

 achterlijf fraai geel beschilderd is. 



Zie hier ons nu op de boomlooze heide gekomen. Daar op de 

 Calluna vulgaris aà^t een onzer grootste inlandsche bijen, de zwart 

 en geel gekleurde i?e??2Öe;rrö^^rö^MÄ, welke men in Engeland te ver- 

 geefs zou zoeken. Onze overzeesche naburen missen ook in hunne 

 fauna den Myrmeleon formic ar ins ^ waarvan ik het volkomen 

 insekt hier eens in het begin van October op dcTi grond vond 

 zitten, doch waarvan de larven op beschutte plaatsen alhier en 

 ook in Holland woideii aanuetroflen. Hieruit bliikt dat men 



