IN DK OMSTREKEN VAN DRIEBERGEN. U 



met zijn bont gekleurd schild, hetwelk bijna het geheele ach- 

 terlijf bedekt; en daarnevens de Harpactor j)edestris; het is 

 alleen aan dit warmere plaatsje toe te schrijven, dat de vleugel- 

 dekken van dezen grooten grijzen hemipter geheel ontwikkeld 

 zijn. Die Nahis suhapterus ^ die anders slechts vleugelstompjes 

 heeft, vliegt hier ook met volkomen ontwikkelde vleugels rond. 



Van de torren vind men hier op de heide niet zelden een 

 klein donkerbruin snuittorretje met roodbruinen kop en pooten, 

 den Ceutorhynchns Er'icae ^ en op den grond is de zwarte Cryp- 

 ticus glaher algemeen ; onder die brem loopt een glimmend bruin- 

 zwarte Staphyl'mus ; het is de Conurns pubescens. Op het eiken- 

 loof is de rood en zwart gekleurde CryptocephaUis hipunctaius 

 zeer zeldzaam, maar daarentegen vindt men er eenige suuittorren : 

 den bronskleurigen Riiynchltes aeueo-virens ; den R. aeqnatus , 

 zwartachtig met roode vleugeldekken ; den R. pubescens , blaauw- 

 achtig en vrij sterk behaard. 



Maar wij hebben reeds lang genoeg op dit warme plekje ver- 

 toefd om te onderzoeken , welke insekten in zulk eene brandende 

 hilte behagen scheppen. Men moet een Astata of Eumerus zijn 

 om het hier langer te kunnen uithouden. Laat ons liever het 

 bosch weder intreden, en ons in dat lommerrijk en vochtig voet- 

 pad langs die frissche beek wat afkoelen. In vergelijking van 

 dien helderen en verzeugenden zonneschijn van daar even, is het 

 hier kil, vochtig en donker. Welke insekten zouden toch w^el 

 deze koele temperatuur opzoeken ? 



Ware het April, dan hadden wij veel kans om hier langs het 

 water de zeldzame Dichaeia caudata te vinden, eene zwarte vlieg 

 met 8 kromgebogen lange borstels rondom den anus, en daaren- 

 boven twee langere borstels in het midden tusschen de eerstge- 

 noemden. Deze borstelkrans geeft aan het (ƒ van deze soort een 

 geheel eigenaardig aanzien , hetwelk bij geene andere vlieg wordt 

 aangetroffen. Het wijfje mist deze borstels. Vroeg in het voor- 

 jaar zweeft de Dixa aprilina hier over het water, en nu midden 

 in den zomer vinden wij dit geslacht hier vertegenwoordigd door 

 eene andere soort, de D. aestivalis. Hier vang ik ook den 

 Rachy palpus ater Macq., een zeer klein mugje, welks eerste pal- 

 penlid zeer verdikt is. Wanneer ge deze struiken schudt, komen 



