14 EBNE ENTOMOI.OGISCHE WANDELING ENZ. 



en daardoor zeer verlengd zijn. Hier zit de schitterende Volu- 

 cella pelhicens met het midden van het achterlijf doorschijnend. 

 Daar de groote behaarde V. piumata. Zie hier de Xylota ßorum, 

 veel zeldzamer dan de vrij algemeene X. segnis. De Tropidia 

 milesiformis met dikke achterdijen, welke met een doorn gewa- 

 pend zijn, en kromme schenen, is hier hoogst zeldzaam. Die 

 kleine vliegjes, die daar op asters zitten, zijn Anisojihysa scu- 

 tellaris. Indien gij ze niet gepaard gevangen had, zoudt ge 

 stellig denken dat zij tot twee verschillende soorten behooren , 

 zoo zeer verschillen de seksen onderling in kleur. Het schildje 

 bij het (/ is rood, bij het Ç zwart gekleurd. Die schoone bij met 

 gele vlekken en streepen op het abdomen , en met de laatste 

 achterlij fsringen ter zijde met sterke tanden gewapend , is de 

 Anthläium manicatum. Het Ç mist die tanden. Het is opmer- 

 kelijk dat zij altijd slechts in den namiddag vliegen , en ik hen 

 nooit anders dan alleen op Betonica heb zien azen. Schoone en 

 groote boktorren , zoo als de Clytus arietis^ zwart met gele 

 strepen, de Leptura tomentosa, zwart met gele vleugeldekken, en 

 de geheel zwarte Strangalia atra zijn hier niet zeldzaam, maar 

 wel een paar andere kleinere torren, de blaauvve en groene Agrilus 

 aurichalceus en nocivus. Nu kunnen wij ons onderzoek ein- 

 digen , en ons overtuigd houden dat wij ons met de merkwaar- 

 digste insekten uit de omstreken van Driebergen hebben bekend 

 gemaakt, met uitzondering van de orde der Lepidopteren. Van 

 deze heb ik juist daarom geene melding gemaakt, omdat zij bij 

 ons uit de volledige lijsten van de Graaf en anderen genoegzaam 

 bekend is en ik daar niets nieuws bij zou hebben kunnen voe- 

 gen , vooral daar ik mij nooit bijzonder op het verzamelen van 

 Lepidopteren heb toegelegd. 



