18 IETS BETREFFENDE DE ONTWIKKELING 



IT. Eristalis sepulcralis , Limi. 



De larven dezer vlieg vond ik dikwijls, in het laatst van April 

 en in Mei, bijna geheel volgroeid, aan den kant eener sloot, 

 waarin ongetwijfeld hare vroegere ontwikkeling heeft plaats gehad. 

 Zij verbergen zich aldaar onder steenen , tusschen de ruigte der 

 platgedi-ukte planten, om hare verdere veranderingen te ondergaan. 



In het algemeen gelijkt deze larve (zie plaat I, fig. 1 en 2), 

 zeer op de zoo wel bekende larve van Eristalis tenax Linn., doch 

 zij is merkelijk kleiner. Zij heeft een cylindrischen vorm en is 

 vuilgraauw van kleur. Het lijf is niet duidelijk in ringen ver- 

 deeld, maar over het geheel gerimpeld. De mondopening is door 

 een spierachtigeu rand omgeven, die zich kan inkrimpen en uit- 

 zetten, hetgeen gewoonlijk bij het voortkruipen plaats heeft, 

 waarbij de mond veel dienst bewijst. Er laat zich bij den mond 

 nog een kegelvormig deeltje zien, hetgeen de eigenlijke zuiger 

 schijnt te wezen, terwijl zich daarnevens nog een paar kleine voe- 

 lertjes vertoonen. Bij geheel volgroeide voorwerpen vindt men op 

 den rug, digt achter den kop, een paar kleine kegelvormige uit- 

 steeksels, welke zich later aan de pop tot hoorntjes vormen. 

 Langs den buik zijn zes paar korte tepeltjes, welke, ofschoon 

 veel korter, eenige gelijkenis hebben met de spierachtige pooten 

 der rupsen, doch niet als deze van haakjes zijn voorzien. Bij de 

 larve van ü. tenax zijn zeven paar aanwezig; waarschijnlijk is 

 bij de thans behandelde soort een der paren in zoodanig rudimen- 

 tairen staat, dat het niet kan worden medegeteld. Aan het uit- 

 einde des lijfs is, in den vorm van een bewegelijken staart, de lucht- 

 buis gehecht, waarmede de larve, als zij in het water naar omlaag- 

 hangt, met den dampkring in aanraking blijft. Deze buis, mede 

 overdwars gerimpeld , verdeelt zich in drie gedeelten , welke naar 

 mate zij verder van het lijf verwijderd zijn, ook des te dunner 

 worden, en die ongeveer als de leden van een verrekijker in 

 elkander schuiven. 



De verandering tot pop geschiedt binnen de larvenhuid, welke 

 daartoe verdroogt, waardoor de vorm wat korter en dikker, en 

 de kleur iets donkerder wordt. De uitwendige ademhalingsorganen 

 zijn nu van het achtereinde des ligchaams overgebragt naar het 



