TWKE GESLACHTEN VAN PARASITISCHE SCHAAT^DIEllEN. 71 



dien visch {polsso7i du genre des Dlodons de Linné ^ ib., p. 80) 

 voor eeneii Orthragoriscus lioiulen ; terwijl Linnaeus den klomp- 

 visch Tetrodon mola noemt, behoorde echter deze viscli , daar de 

 kaken onverdeeld zijn, in zijn geslacht 'Diodon gerangschikt te 

 zijn. 



Er is een vrij groot verschil in vorm en grootte tusschen 

 beide geslachten van Cecrops Latreillii. Dit verschil wordt 

 vooral veroorzaakt door de bladvormige uitbreiding van het ach- 

 terlijf bij het wijfje. Beschouwt men het dier van boven, en 

 denkt men bij het wijfje dit laatste deel weg, dan gelijkt het 

 bijkans volkomen op het mannetje. Dit bladachtig deel dient 

 tot bescherming van de eijeren, die in gekronkelde buizen daar- 

 onder liggen; het is dus waarschijnlijk een deel, dat zich eerst 

 in het volwassen dier ontwikkelt, en men mag, gelijk bij andere 

 parasitische schaaldieren , den vorm van het mannelijke dier als 

 minder afwijkend van den oorspronkelijken toestand , als meer 

 normaal, beschouwen. Ook om deze reden beginnen wij onze 

 beschrijving met den vorm van het mannelijke dier. 



Cecrops Latreillii ^. Lengte der grootste voorwerpen 0,015 

 of iets meer (6| Par. lijn), grootste breedte ruim 0,01 of 41 Par. 

 lijn. De omtrek van het ligchaam lieeft in 't geheel eene eironde 

 gedaante, en is van boven in drie ongelijke, achter elkander lig- 

 gende stukken verdeeld. 



Het eerste deel is het langste en heeft ook de grootste breedte. 

 Aan den voorrand heeft het in het midden eene inkerving, boven 

 welke zijdelings de rand zich 1 m. m. in een halfrond verheft. 

 Van daar gaat de buitenrand regt naar achteren en eenigzins 

 naar binnen, en loopt dan met eene, naar buiten bolle, krom- 

 ming tot aan den achterrand. Deze kromming is evenwel niet 

 gelijkmatig, maar bestaat uit twee lijnen, waarvan de voorste kor- 

 ter is; de achterste kromme lijn buigt zich naar den achterrand 

 naar binnen, om, onder een afgeronden hoek, in den achterrand 

 over te gaan. De achterrand wordt door drie lijnen gevormd, waar- 

 van de twee buitenste schuins naar binnen en naar voren loopen , 

 terwijl de middelste lijn dwars geplaatst en bijkans regt of eenig- 

 zins hol is. Dit voorste deel is op korten afstand van den 

 achterrand het breedste (1 centimeter) ; de afstand van de inker- 



